OOK IN ZEEBURG EEN DEBAT MET MOSLIMS OVER NORMEN EN WAARDEN...?

Sinds Pim Fortuyn de publieke en partijpolitieke opinies schokte met de in zijn boeken verduidelijkte oneliners, spitst het publieke debat over de integratie en emancipatie van allochtonen zich momenteel in alle media toe op ‘normen en waarden’. Hoewel dit niet altijd uitdrukkelijk wordt gezegd, gaat het debat sinds de beruchte 11 september in feite over de vraag: hoe komen we in Nederland klaar met die lastig verteerbare islam en die lastige moslims.

Want wat betreft de veiligheid is er in feite geen echt probleem. De weliswaar door sommigen van oud-links (zie Mellouki Cadat op websites Cyburg en Polinco) heftig omstreden recepten liggen nu op tafel: effectiever blauw op straat, meer zero-tolerance, autoriteiten afrekenen op gestelde targets - dat alles wordt nu op instigatie van de zo vermaledijde Fortuyn ook praktisch en met succes gerealiseerd om te beginnen in Rotterdam.
Het nog ingeslapen Zeeburg zal daarin wel over vier of acht jaar volgen - zou onze Astrid de rol van een Opstelten daarbij aankunnen...?
Maar nog steeds wacht de vraag die aan een vernieuwde harmonieuzer samenleving ten grondslag ligt, "hoe gaan we met de integratie en emancipatie van onze 800.000 moslims om?", op een principieel en praktisch antwoord...!
Zowel het simplisme van een vrolijk gesegregeerde multiculturele samenleving waar ieder zijn eigen weg gaat, als het simplisme gewoon maar assimilatie te eisen, blijkt geen zoden aan de dijk te zetten. Ron Haleber mengt zich wederom in het lopende debat daarover en wel zoals het momenteel door Paul Scheffer in NRC-Handelsblad wordt vervolgd. Enige uitleg over het lopende debat voor lezers die dit niet volgen, is wel noodzakelijk.

De perikelen rond Ayaan Hirsi Ali

Allereerst heeft u hier kennis kunnen nemen van de laatste bijdrage van het wetenschappelijk bureau ‘Wiardi Beckman’ van de Partij van de Arbeid, een bijdrage die het taboe verklaarde interview van Pim Fortuyn deed verbleken tot onnozel professoraal niemendalletje. Sinds half september houdt de Somalische politicologe Ayaan Hirsi Ali zich nu schuil. Ze werd bedreigd vanwege haar kritiek op de islam.
Moslima Ayaan - die zelfs Job Cohen als voorzitter van het bureau met verklaringen op de t.v. voor haar karretje wist te spannen - ontdekte dat er in de koran 'foute' teksten staan, bij voorbeeld over de vrouw. Onbelast door enige fundamentele kennis van islam zei ze dus in 'Rondom Tien', weg met dat foute boek! Dit tot verbolgenheid van moslim Eddaoudi die meteen boos uit het programma wegliep.

---

De nieuwe media-hype: gooi Koran, Tenach en Evangelie in de papierversnipperaar

---

Het is duidelijk dat de koran sinsdien bij het wetenschappelijk bureau van de PvdA voorgoed in de papierversnipperaar is verdwenen. We mogen voor Job Cohen hopen dat er zich bij zijn bureau geen Ethiopische joodse dame (een 'falasha'') als invalster gemeld heeft die bij haar even diepzinnig wetenschappelijke studie vergelijkbare - de vrouw discriminerende - teksten ontdekt in Tenach.
Want dan zal ook Tenach op gelijk radicale wijze in de papierversnipperaar verdwijnen - met weer een nieuwe Afrikaanse martelares die hij in bescherming zal moeten nemen... Multiculti stelt zo bij links Nederland zijn eigen eisen!

  twee politica's met tegengestelde visies
"Was ik maar verstandig geweest en had ik Fatima Elatik waar ik altijd zo succesvol de wijken mee introk, maar op ons bureau benoemd", denkt Job Cohen nu waarschijnlijk. Die toffe, slimme meid met haar hoofddoekje had ons dergelijke schandalen bespaard want zij etaleert altijd een heldere en genuanceerde visie op dat soort zaken. En ze is zeker niet zo geil op publiciteit...! Als ik dan ons bureau binnenkwam, had me natuurlijk wel uit alle hoeken en gaten nummer één op de tophit-lijst te gemoet geschald , haar geliefde "kutmarokkanen", maar tenslotte heb ik tegenover Rob al gesteld dat het "om ónze kutmarokkanen" gaat, dus dat was haar makkelijk te vergeven geweest...!

Alle gekheid op een stokje, Haleber gaat bij Hirsi Ali enkel in op de bedriegelijke presentatie van haar uitspraken. Van dik hout zaagt men in Nederland nu eenmaal graag planken en mevrouw Ayaan maakte daar graag gebruik van om beroemd te worden. Uit de artikelen die in VN en in de NRC van 12-10 verschenen, komt duidelijk naar voren dat de tot nationale martelares uitgeroepen Ayaan op de keper beschouwd ons Nederlanders behoorlijk opgelicht heeft...!
Haar doel blijkt dus in eerste instantie ongeremde publiciteit te zijn: zij gaat in tegen alle instructies van de politie en maakt gebruik van welke verdachte (geldelijke) anti-arabische lobby dan ook om haar nationale beroendheid te vestigen. Ook de bedreigingen blijken achteraf opgeklopt en zelfs fake.

Ayaan als leerling van Pim: de techniek van het verneuken van de schandaal-geile media

Ayaan is het schoolvoorbeeld van het geraffineerd exploiteren van een politieke media-hype. Hoe kom je in het centrum van de media-aandacht over zaken waarvan je eigenlijk nauwelijks iets af weet...?
Pim Fortuyn was natuurlijk een meester in het manipuleren van de media via schokkende one-liners. Hij had daarbij geen lessen nodig van de door hem bewonderde Berlusconi. Maar Fortuyn kon daarbij verwijzen naar een stapel degelijke studies over de maatschappelijke problemen die hij aansneed. En daarbij mobiliseerde hij met zijn populisme niet alleen de bevolking, maar kwam met concrete radicale voorstellen om de politiek te veranderen naar hun wens. Uit zijn boeken bleek duidelijk dat hij tot analyse en tot bijstellen van zijn one-liners in staat was. Zijn populistische techniek was dus niet zo bot als het op het eerste gezicht leek.

Ayaan Hirsi Ali radicaliseert deze techniek van het media-verneuken. Zij is er een schoolvoorbeeld van hoe je - ongehinderd door enige kennis van het onderwerp waar je het over hebt - door middel van een zelfgeschapen, emotioneel gebrachte 'soap-opera' je naam op ieders lippen krijgt.
Daarna is natuurlijk aan jou de keuze om via de hoogste bieder je ambities duur te verkopen. In haar geval bleek dit de VVD van Zalm en Neeltje Smit-Kroes. De achterblijvers - in dit geval de PvdA - blijven in verwarring achter als zij ontdekken dat ze gefopt zijn met een kat in de zak. Andermaal een bewijs van de naïviteit van onze sociaal-democraten die zich al eerder met Ad Melkert een buil vielen aan de media-techniek.
Hoe langer hoe meer blijkt dat politiek niet meer om principes maar puur om media-techniek gaat.

Ayaan zei niets nieuws, had niets geschreven, maar wist via pure provocatie van de media en de publieke opinie haar doel te bereiken. Het recept was simpel: kies een onderwerp waar Nederlanders niets van weten maar waar wel een grote angst voor heerst. Fortuyn had haar het onderwerp al aangegeven: met de islam kun je scoren. Als allochtone vrouw moet je dan juist dat aspect nemen wat voor de hand ligt: onderdrukking van vrouwen.
Nu Ayaan de buit binnen heeft, zullen we waarschijnlijk niets meer van haar horen. Zij wordt weer één onder velen...

Het lijkt Haleber niet de moeite waard om inhoudelijk op Ayaans - door velen al jaren eerder gedane - uitspraken in te gaan. Deze zijn bij voorbeeld al een half jaar eerder door onze wethouder Fatima Elatik in haar discussie met Ciska Dresselhuys van Opzij weerlegd. In maart heeft deze Amsterdamse ons een avondlang in een interview met Haleber en met de aanwezige Zeeburgers duidelijk uitgelegd hoe je als zelfbewuste moslima integratie en emancipatie praktisch aanpakt. Maar aan dergelijke discussies wenst ons stadsdeelbestuur - ondanks de kreten van 'we moeten naar de buurtbewoners' - geen steun te geven.

Stadsdeel Zeeburg opgestuwd in de vaart der volkeren

Haleber gaat hier in op de principiële kwesties die bij zo'n praktijk om de hoek komen kijken.
Naar aanleiding van Paul Scheffer’s jongste bijdrage aan het actuele debat over normen en waarden (de conformistische wij-cultuur van allochtonen tegenover de zelfbewuste vrije keuze van het vaderlandse zelfontplooiende individu) stelde de ethica Simone van der Burg van de Humanistische Universiteit dat we af moeten van het spreken over culturen, identiteiten en religies.
Dat zijn storende factoren als het universele individu los van al die knellende verbanden vrij en onafhankelijk (in de geest van Immanuel Kant en de Verlichters) beslist over normen en waarden. De lezers van Zeeburg Nieuws die nu eenmaal - behalve als vijf sterren-tourist - weinig of niets met godsdiensten en exotische culturen van doen hebben (zie: Haleber in Binnenlands Bestuur) zal dit zeker aanspreken. Toch waagt Haleber het om bij dit voor de hand liggend vrijdenker-humanisme enige vraagtekens te zetten.
Hij vermeldt ook de reden waarom de door jonge Turken en Marokkanen druk bezochte internet-sites over islam juist vanuit de aard van het zo hevig gepromote internet, fundamentalistische denkwijzes sterk bevorderen.

Voorzover u in het Oostelijk Havengebied of IJburg woont, kunt u nu rustig achterover leunen, maar in een ander deel van Zeeburg, de Indische Buurt, hebben we namelijk met 70% allochtonen van doen, met een deel van de 800.000 moslims in Nederland (een solidair onderdeel van de anderhalf miljard andere moslims in de wereld) die grondig verschillen van uw humanistische ideeën en die op een genuanceerdere benadering uwerzijds wachten.
Omdat het hem bleek dat ook de Kerken in Zeeburg op geen enkele wijze in staat zijn om op deze religieuze uitdaging van moslims in te gaan, probeert dr. Haleber daarom een adekwaat antwoord op bovengenoemd dilemma te vinden: ‘vrij individu tegenover religieuze groepsmoraal’ (een onderwerp trouwens ook heel interessant voor christenen, hun verdwenen websites, en met name voor het ons regerende CDA!).



MOSLIM-IDENTITEIT NOODZAKELIJK INGREDIËNT VAN HET DEBAT OVER 'NORMEN EN WAARDEN'

In het kader van het mede door Paul Scheffer aangekaarte debat over integratie en emancipatie van allochtonen - met name van moslims - komt de persoonlijk morele keuze van het individu tegenover de religieus bepaalde identiteit van de (allochtone) groep centraal te staan.
Het lijkt te gaan om een niet overbrugbare tegenstelling waarbij óf het individu martelaar wordt van de conformistische groep, óf de religie - in casu de islam - het onderspit zal moeten delven wil het individu aan zijn trekken komen. De Europese Verlichting wordt daarbij als getuige opgevoerd.

Ayaan Hirsi Ali is als nationaal symbool inzet geworden voor dit vermeende dilemma. Moge dit al waar zijn in dictatoriaal geregeerde landen met een religieuze staatsideologie en evenzo in patriarchale clanverbanden, het is de vraag of deze tegenstelling aan de werkelijkheid of aan een caricatuur beantwoordt, zeker in een vrij land als het onze. Indien we bedreigingen en kogelbrieven tot norm van onze werkelijkheid verheffen, verwordt ook democratie tot een vertekening en onmogelijk dilemma.
Gaat het hier om een echt dilemma of om een keuze tussen één van beiden die ons wordt opgelegd door dictatoriale regimes en clans die met bedreigingen hun gelijk afdwingen? Gaat het dus om een keuze onder druk van ongelijke machtsverhoudingen die bij ons uitgebuit wordt door geseculariseerde agnosten die van religie af willen?

Is 'verlichte moraal' voor moslims mogelijk zonder verankering in religie...?

Een voorbeeld van zo'n poging: ethica Simone van der Burg (NRC-Handelsblad 15-10-2002) wil evenals Hirsi Ali af van een ‘wij-identiteit’. Zij haalt de rationele ethiek van Kant aan om het individu los van zijn verleden, traditie en identiteit over normen en waarden te laten beslissen. Bij Kant dient men 'zuiver verstandelijk' zijn normen en waarden te bepalen. Die krijgen dan natuurlijk een universele gelding.
Hoewel onze etica Paul Scheffer verwijt dat ook hij vanuit een nationalistische wij-identiteit zijn eisen tot emancipatie naar voren brengt, is het de vraag of haar rationele moraal in het voetspoor van Immanuel Kant en de Verlichting niet evenzeer aan Europese vooronderstellingen lijdt.

De abstractie en eenzijdigheid van de door de Verlichting ten troon geheven rationaliteit is de afgelopen twee eeuwen voortdurend bekritiseerd. Niet alleen Adorno en Foucault hebben er op gewezen tot welke gruwelijk repressieve systemen dit in onze geschiedenis geleid heeft (cf. Foucault in zijn beschrijving van het geperfectionneerde panoptische gevangenis-systeem, de onmenselijke isolatie van geestelijk gestoorden en de controle op industrie-arbeiders in de 'verlichte' 19e eeuw).
Al Hegel bracht als filosoof de steriele éénzijdigheid in het standpunt van enerzijds de rationele Verlichting als anderzijds van 'gevoels'-romantiek en religie onder woorden en bepleitte daarom een dialectiek van beiden.
Identiteit als concrete vrucht van een gegeven historische traditie kan men nimmer vervluchtigen door vanuit een abstracte positie een moraal te ontwerpen - zoals we die bij de universalist Kant vinden. Wat dat betreft is Kant een gepasseerd Europees station.

Waarom voorbeschikt Internet in de migratie-situatie tot 'fundamentalisme'...?

Om “te stoppen met spreken over identiteiten” zoals ethica Van der Burg eist, is dus een illusie. Dit leidt regelrecht tot het niet meer weten wie je bent en waar je deel van uit maakt, een euvel waar veel allochtone jongeren aan lijden. En vanuit die lacune komen zij tot moderne individualistische vormen van neo-fundamentalisme die o.a. welig tieren op internet waar het geïsoleerde individu zijn eigen keuzes maakt - zo verzekeren ons onderzoekers als Olivier Roy.

Migranten - los van het verband van hun cultuur en gemeenschap - scheppen zich ook bij ons, op de door hen druk bezochte websites een denkbeeldige band van een virtuele mondiale ‘oemma’ (moslimgemeenschap). Internet laat hen - net als in de circulaire ruimte van de Kantiaanse abstractie - even egalitair en autonoom individualistisch beslissen “of iets nastrevenswaardig is of niet”.

Het 'medium is the message': Internet bepaalt uit zichzelf de tendens tot gelijkvormigheid, tot een simpele voorstelling van zaken, tot afwezigheid van meervoudige betekenissen bij het onderwerp 'islam'. Met de armoede aan referentie naar de rijke moslimtraditie verschraalt de historische en filosofische verankering. Op dezelfde manier confronteert men zich dus niet concreet met de rijke schakeringen van het westen, maar met een simpel zwart-wit beeld van Goed tegenover Kwaad, een beeld van onafwendbaar conflikt zoals Huntington, het Pentagon en Bush dat presenteren.

Islam verwordt op deze manier tot een abstracte ‘code’, een pseudo-universalistische moraal van geboden en verboden, die daarbij op Internet niet belast wordt door nadenken dat nodig is voor integratie in een concrete cultuur als bij voorbeeld de Nederlandse.
De abstractie van Kant herhaalt zich op Internet: maar in dit geval blijkt Islam vanuit een vrije individuele en abstract soevereine keuze tot neo-fundamentalisme te leiden. Want dit islam-discours is niet verankerd in een concrete lokale cultuur of geleefde identiteit, ondanks dat het wél om het 'zoeken naar identiteit' gaat.

De identiteit van de mondiaal geldige Islam moet voor de bezoekers uit alle windstreken als een lege huls worden opgevoerd: in termen van virtuele normen, van enkel verschillen met de westerse leefwijze, en vanuit een denkbeeldige universaliteit.
De meeste islamitische websites getuigen van deze neo-fundamentalistische tendens. Ook de producten van de ermee gepaard gaande 'muslim business' lijden aan dit euvel.
Internet moet elk mens op aarde wat gelijkvormigs te koop kunnen aanbieden. De markt is wereldwijd en dan verkopen lokaal gebonden producten nu eenmaal niet...! Dit geldt ook voor ideologieën en religies. Dat het (steenkool)engels mondiale voertaal van internet wordt, bevordert nog eens extra die gelijkvormigheid van denken.
Een conservatieve sjeich als al-Qaradawi (hierboven) geldt als autoriteit voor de moralistische criteria waar de bezoekers van die websites in geïnteresseerd zijn: wat is haram..? wat is halal...? wat is verboden en wat is toegestaan...?
Cyberimams als Van Bommel en Haselhoef zijn niet enkel wat betreft hun autochtone namen een uitzondering in wat zij bieden: zij bieden integratie in een reeële maatschappij in een contekst en dus niet drogbeeld-integratie in een abstract-virtuele maatschappij...!
Aan de bredere humane achtergronden van de islam komt men op de islam-sites meestal niet toe; autodidacten geven op internet de toon aan. Humane interpretatie zou meer studie en nadenken vereisen dan internet toestaat als flitsend consumenten-medium.

Internet-islam leidt dus tot een neo-fundamentalistische supra-nationale identiteit. Op deze basis verenigen de aanhangers zich tot een abstract-virtuele gemeenschap. Daarmee verenigen zij zich ook in een anti-globalistisch verzet tegen de westerse vorm van kapitalistische globalisering. Ik toonde dit uitvoerig aan in mijn dissertatie over de Marokkaanse jeugd die op school en via de massa-media met een vergelijkbare islam wordt opgevoed.
Vanzelfsprekend borduurt het onderwijs aan Marokkanen in Nederland nog vrijer door op dezelfde patronen - maar dat wordt door Nederlanders liever vergeten.
Typerend is ook dat de web-bezoekers met name uit de USA, Europa en het moderne Maleisië en de Golfstaten zouden komen. Ook ik merkte tot mijn verbazing dat mijn eigen engelstalige website over o.a. islam veel bezoekers uit deze landen krijgt...!

 

recrutering voor Al-Kaida onder o.m. Marokkanen
Wat heeft een terreur-netwerk als al-Kaida daar nu mee te maken...?

Alhoewel onze promotoren van het 'vrije' internet wel weten dat racisme, criminaliteit en porno favoriet succes boeken op internet - nagenoeg niet geremd door welke meldkamer dan ook - zal hen toch de structurele link met fundamentalisme hevig verbazen...! Internet bevordert toch juist verbroedering was hun oude ideaal?
Onderzoekers stellen daarbij dat juist jonge migranten van wie in de westerse maatschappij de religieuze identiteit gemarginaliseerd wordt en deze dus niet in een gegeven maatschappelijke situatie te verankeren is, sterk vatbaar zijn voor extreem fundamentalisme. En juist van de zich globaliserende terreur-netwerken als al-Kaida.

Al-Kaida blijkt namelijk bijna geheel te bestaan uit moslims die qua studie en denken weliswaar goed “geïntegreerd” zijn in de westerse wijze van leven, maar qua identiteit en cultuur ontworteld zijn in hun situatie van migrant. Bij dat netwerk is sprake van over de gehele wereld verspreide losgeslagen individuën die elkaar via het egalitaire en individualistische internet weten te vinden om met elkaar contact te houden.

Niet de abstract rationele identiteit van de Verlichting, maar de even abstracte transnationale identiteit van een modern cultuurloos neo-fundamentalisme blijkt dan het passend individualistische antwoord op het 'zoeken naar identiteit' te geven.
De leden van een netwerk als al-Kaida nemen zelfstandig als mondig individu de beslissing tot een egalitaire supranationale abstractie. Eenmaal zonder steun van hun in de moderniteit verloren gegane, door het westen beschimpte tradities worden ze tot wanhoop gedreven in de chaos van de globaliserende consumptie-maatschappij.
Jammer genoeg is hun toevlucht en heil niet de abstractie van de Verlichting en van onze populaire agnosten, maar die van Osama Bin Laden.

Net doen alsof er met de “abstract rationele beslissing” van het mondig individu sinds Kant niets aan de hand is - zoals in het multiculti-debat minstens een jaar lang al gebeurt - klinkt dus wel erg dom en schijnheilig.
Moge het academisch lof-debat over de Verlichting van Paul Scheffer en consorte sommige intellectuelen voldoening schenken, zij plaatsen zich daarmee wel geheel buiten de werkelijkheid. En zeker buiten de werkelijkheid van de groep waar zij zeggen dat het hen om te doen is, die van de jonge moslim-allochtonen.

De boosheid van Marokkaan Eddaoudi bij het 'Rondom Tien'-debat over Ayaan.

Vandaar dat de Marokkaan Eddaoudi - ondanks zijn extreme reactie die de televisie-regie had moeten incalculeren - in principe gelijk had met zijn aandringen om te weten vanuit welke concrete identiteit Hirsi Ali sprak: als echt moslim óf 'fake' als niet-moslim. Ethica Van der Burg bestrijdt dit in de NRC: zij stelt dat het feit dat er door Eddaoudi over identiteit gesproken wordt, dit op zich nu juist de oorzaak van een onjuist conflikt is.
Ik deel samen met Eddaoudi die mening niet en wel om de volgende reden:.
Als een agnost vanuit zijn ideologie religie naar de schroothoop van de geschiedenis wil verwijzen, is dat zijn eigen goed recht. Wil men echter als moslim het woord voeren, dan zal men zijn identiteit en religie serieus moeten nemen.
Hier dient men een keus te maken anders maakt men zich schuldig aan bedrog.
Zeker iemand als Eddaoudi zal de keus van een missionair agnost als Cliteur (die staatssubsidie wil om het agnosticisme te verbreiden) op zich respecteren. Maar hij zou zich er terecht over opwinden als Cliteur zich voor moslim gaat uitgeven.

Is er dan eigenlijk wel een debat met moslims te voeren, zult u zich afvragen...?

Als conclusie dient men dus te stellen dat “identiteit zeker onderdeel dient uit te maken van het morele debat”. Respect voor een islamitische identiteit en traditie dient in het gesprek met moslims juist uitgangspunt te zijn.
Daarmee is absoluut niet gezegd dat het met islam om een onveranderlijke tijdloze essentie gaat. Dit misverstand is in het westen in het voetspoor van Max Weber door vele oriëntalisten in omloop gebracht. Niet alleen de traditionele islam maar juist ook de vele vormen van ‘politiek’ islamisme blijken onderhevig aan invloeden van moderniteit als democratisering en zijn diep geworteld in sociale condities en lokale cultuur.

Behalve bij suicidaire strijd-ideologieën als van al-Kaida waar de westerse abstractie en het westers individualisme in extremis gelden, zijn ook de zogenaamde fundamentalistische reacties goed aanpasbaar aan de maatschappijen waar zij uit voorkwamen.
Al-Kaida heeft naar de vorm een westerse universele en egalitaire structuur, maar natuurlijk niet naar de inhoud genomen. Hoewel je beide zaken altijd moeilijk van elkaar kunt scheiden, want het medium is tegelijk de boodschap, zoals Mac Luhan al zei.... En aan 'westers-universele' neigingen tot terreur lijden dus zeker niet alleen moslims. Sinds de moord op Fortuyn weten we daar maar al te goed over mee te praten...! Vraag het de politici en voetbal-trainers.

Op zich zijn alle vormen van het bestaande islam-discours voor kritiek en verbetering vatbaar. Zeker in westerse maatschappijën ligt die aanpassing aan westerse normen en waarden voor de hand. Humanistische waarden werden vanuit de islam al in de tiende eeuw gepraktiseerd (cf. Al Miskaway).
Vele moderne moslim-filosofen - hoewel vaak, zoals de Leidse Nasr Abu Zeid fel bestreden - stellen als moslim nieuwe interpretaties voor die de rechten van de mens (inclusief de rechten van de vrouw) omvatten en verdedigen.
Zij doen dit echter op niveau en niet vanuit de simplismes van mevouw Hirsi Ali voor wie de koran wegens 'foute' teksten in de prullebak kon verdwijnen (cf. de discussie in 'rondom tien'). Dit is wel erg kort door de bocht van het multiculti-debat.



De voorwaarden voor een dialoog tegen onze 'staat van oorlog' met de Islam.

De voortdurende staat van oorlog waarin wij in feite met de wereld van de islam blijken te verkeren, bewerkt vanzelfsprekend het tegendeel van aanpassing aan onze opvattingen over emancipatie - zowel nationaal als internationaal. Deze staat van oorlog is ook volgens Buitenlandse Zaken's Clingendaal een feit. Die oorlog bevordert de wederzijdse haat die zelfs het verkeren op elkaars grondgebied binnenkort onmogelijk dreigt te maken. Tolerantie, laat staan verzoening, worden zo een illusie.

Nog nooit in de geschiedenis heeft een Amerikaanse president in zo'n korte termijn zoveel haat bij zoveel mensen tegen het westen weten te mobiliseren. Dit in schril contrast tot nobelprijswinnaar Jimmi Carter en zijn volgeling Bill Clinton die zich beiden toch het vuur uit de sloffen hebben gelopen voor vrede in het Midden Oosten. Dit ondanks het feit van de veel te smalle marges die een Amerikaanse president (met zijn verplichtingen jegens het Pentagon en joodse lobby) nu eenmaal ter beschikking staan.
Als de heren Bush en Blair nog eens gekozen worden voor een volgende termijn, zal ons tenslotte Schiermonnikoog als laatste vrije vacantie-bestemming overblijven. In de rest van de wereld zullen we ons enkel met goed beschermde toeristen-groepen kunnen bewegen. Het vrije toerisme dat juist onderlinge kennis en vriendschap tussen volken bevordert, wordt nu al onmogelijk.

Wil men ondanks alles toch het gesprek met moslims aangaan, dan zijn daarvoor veel energie, geduld en hier te lande vooral de financiën voor een behoorlijke Nederlandse imam- en lerarenopleiding noodzakelijk om dat gesprek op niveau te kunnen voeren.
Maar zo’n gesprek eist ook van Nederlandse kant veel kennis van zaken van de betreffende religie, culturen en tradities, zeker als we personen als Ayaan tot nationale martelaren van de islam willen uitroepen.
Want evenzeer als wij de opmerkingen van bepaalde geïmporteerde imams over onze democratie en leefwijze hoogst beledigend vinden, is dit voor moslims het geval, indien zoals nu in het multiculti-debat abstract ondoordachte beweringen over hun cultuur, religie en identiteit te berde worden gebracht.

Vooroordelen of onwetendheid helpen niet bij het gesprek. Om met Kant te spreken, vanuit een aan ons zelf te verwijten onmondigheid en onwetendheid is nu eenmaal geen emancipatie mogelijk. Dit wordt door onze hedendaagse ‘verlichters’ nog wel eens vergeten!

Dr. Ron Haleber is islamoloog, buurtactivist en oud-medewerker van de Universiteit van Amsterdam.

Suggesties voor verdere studie:

Sohail H. Hashmi, Islamic Political Ethics: Civil Society, Pluralism and Conflict. Princeton & Oxford, 2002.

Olivier Roy, L'islam mondialisé. Paris, septembre 2002.

Olivier Roy, L'échec de l'islam politique. Paris, 1992.

Georges Corm, Le Proche-Orient éclaté 1956-2000. Paris, 2001.

---

Maak uw keus uit de vele web-pagina's van Ron Haleber om in deze sombere winterdagen een imaginaire reis naar de zonnige Orient te ondernemen...
Of om u verder in Islam, Politiek en Amsterdamse buurten als Zeeburg te verdiepen...!

---