ZWARTBOEK
   ZEEBURG 

              ZEEBURG IN CRISIS :

DE SCHANDALEN VAN
             DE GEMISTE KANSEN...!  

Stadsdeel Zeeburg verkeerde voor de laatste deelraadsverkiezingen in een grote bestuurscrisis: Wethouder Piet Sijtsma struikelde over een bloembak en sleepte zijn PvdA met zich mee…! Bestuur en Raad vergaderen zich avondenlang blauw, brengen afkeurende motie’s in stemming…

Is het deze onbenullige bloembak die het afgelopen decennium Zeeburg steeds verder doet verloederen en steeds onveiliger maakt…?

Wie stopt de uittocht van Nederlanders uit de oude wijken…?  Wie gaat de groeiende apartheid tegen van de steeds meer verarmende Indische Buurt tegenover het steeds meer verjuppende Oostelijk Havengebied…?

Interested in my website? Leave a message by entering and click on "post":

 

 Zeeburgnieuws van Martin van Etten (klik hier...!)


Zeeburg: PvdA, GL & D66 kruisen de degens met de VVD:

Islam en allochtonen uitgespeeld en gemangeld in Zeeburg's verkiezingsstrijd...

Unfaire verkiezingstruc's en beledigingen: Martin van Etten en Ron Haleber ontmaskeren lokale politici...! (Klik hier)



Binnen enkele dagen volgt:

Dossier Grijze Wolven in Zeeburg:

Waarheid en Verzinsels, maar vooral: de Politieke Oorzaken van een politieke coup...!

- HET FAILLIET VAN WETHOUDER NESIP CAN:
OUDERENZORG

Commentaar: Deze nota werd in overleg met deelraadslid Mustafa Ustalar opgesteld en daarna door hem ingediend bij het stadsdeel.

Kort daarna riepen wij beiden een groot aantal organisaties – geďnteresseerd in ouderenbeleid voor Turken en Marokkanen - bijeen in buurthuis de Meevaart…

En wat deed de verantwoordelijke wethouder Nesip Can – nota bene zelf van Turks-Arabische afkomst…?

Natuurlijk…! Na  behandeling in een commissie werd door wethouder Nesip Can een vergadering belegd met autoriteiten van de stad, adviesraadsleden en anderen.

Wij nodigden zelf maar betrokkenen uit als buurtbewoner Omar Miloudi (voorzitter KMAN)…

Geplande voortgangs-vergaderingen werden beloofd… gingen echter niet door.

Wel bleek dat de voorzitter van het bestuur van het Flevohuis enthousiast was. Het neerzetten van een apart toren-flatgebouw met moslim-voorzieningen stuitte bij hem op geen enkel bezwaar... integendeel…!

Bij navraag werd nimmer meer iets van het project gehoord.

Waarom…?

Tijdens de bespreking van de (hier rechts weergegeven) nota merkte de wethouder verscheidene malen op dat "de toon van de nota hem niet beviel"...

Daarnaar gevraagd bleek dit te bestaan uit het feit dat op de “verloedering van het stadsdeel” werd gewezen.

Het falen en de afwezigheid van elke visie op ouderenbeleid van deze Groen Links wethouder is een groot schandaal…!

In plaats van - zoals op de site Zeeburgnieuws gebeurt – dubieuze, suggestieve en beledigende toespelingen te maken op de politieke en religieuze achtergrond van deze Nesip Can – en nog wel zonder hard bewijs…! – lijkt het me veel relevanter om zijn vier jaar politiek beleid te beoordelen…!

Enkel en alleen op zijn beleid moet deze wethouder afgerekend worden, niet op zijn eventuele ideologische keuze’s…!

Interested in my website? Leave a message by entering and click on "post":

 

DEELRAADSNOTA BETREFFENDE: MULTICULTUREEL CENTRUM VOOR ALLOCHTONE OUDEREN (ingediend: november 2000).

Voorstel tot opzet van en onderzoek naar de mogelijkheden van een multicultureel ouderen-centrum. Met name ten behoeve van allochtonen van Turkse, Marokkaanse en andere islamitische - bij voorbeeld Surinaamse - origine. Het betreft hier de schets van een deelraadsnota gericht aan geďntereseerde Amsterdamse organisaties met name in de stadsdelen Zeeburg en Oost. Initiatiefnemers ontvangen gaarne opmerkingen en aanvullingen van geďntereseerden die wij verzoeken het voorstel te onder-steunen. Het is de bedoeling dit voorstel spoedig in te dienen bij de Stadsdelen Zeeburg en Oost.

A. INLEIDING.

Voor ogen staat ons in eerste instantie een aanpassing van het al in genoemde stadsdelen bestaande centrale ouderen-complex van het Flevohuis. Indien mogelijk dus het aanbouwen of inrichten van een nieuwe vleugel van het complex voor het beöogde doel. In de Stadsdelen Zeeburg en Oost is de bevolking in meerderheid van allochtone afkomst. Met name bij de bewoners van Marokkaanse en Turkse afkomst die al decennia in Nederland verblijven is van vergrijzing sprake.

Van bijzondere woonvoorzieningen voor deze ouderen - vereist vanwege hun islamitische cultuur - is echter ook in het multifunctionele complex van het Flevohuis volstrekt geen sprake. Genoemde meerderheid van de buurtbewoners schittert in het Flevohuis dan ook door afwezigheid (behalve onder de schoonmakers). Wel zijn er in Nederland initiatieven en worden er initiatieven genomen tot het oprichten van etnisch gescheiden centra op islamitische grondslag.

In Nederland blijkt overigens slechts in Den Haag een dergelijk multifunctioneel centrum te functionneren. In Amsterdam Zuid-Oost bestaat een centrum voor ouderen van Surinaamse afkomst. In het kader van het multiculturele overheidsbeleid van Stadsdelen, Gemeente en het Rijk lijken deze gesegregeerde centra een minder wenselijke oplossing van het ouderenprobleem. Maar omdat het multiculturele beleid van de overheid in feite slechts op papier en niet in werkelijkheid bestaat, zijn deze loffelijke initiatieven begrijpelijk en uit nood geboren. Bij het starre dogmatische overheidsbeleid waar zogenaamd om financiële redenen van totale assimilatie wordt uitgegaan, vallen de meeste allochtone ouderen uit de boot.

Om vele hieronder genoemde redenen (zie onder § C en D) is en blijkt een simpele assimilatie van allochtone ouderen met autochtone Nederlanders niet mogelijk. De godsdienstige achtergrond speelt - of men dat wenselijk acht of niet - bij Turken en Marokkanen nu eenmaal een belangrijke rol en zeker op oudere leeftijd bepaalt dat hun identiteit. Ook optimaal in de Nederlandse samenleving geďntegreerde Turken, Marokkanen en andere groepen van moslimafkomst als onder Surinamers - van progressief/liberaal links tot conservatief/orthodox rechts - wensen als alleenstaande bejaarden, net als eertijds in hun gezinsleven, vorm te geven aan hun islamitische achtergrond. Dit vereist voor hen speciale voorzieningen.

Daarom wil ons voorstel de mogelijkheid scheppen tot het tegemoet komen aan de essentiële behoeftes van ouderen van islamitische herkomst met tegelijk een zo maximaal mogelijke integratie in Nederlandse voorzieningen, Nederlandse cultuur en met de Nederlandse bevolking. Om aan het met de mond beleden beleid van `multiculturaliteit' concreet vorm te geven dienen genoemde stadsdelen derhalve zo spoedig een initiatief te nemen om in nauw overleg met de daartoe bestaande organisaties (waaronder de ondertekenaars) een multicultureel ouderencentrum te realiseren. Dit op basis van een verkennend onderzoek ter zake.

B. VOORGESCHIEDENIS EN ACTUELE SITUATIE VAN OUDERE MOSLIMMIGRANTEN.

De eerste groepen migranten van Marokkaanse en Turkse afkomst werden vanaf de jaren zestig door de Nederlandse werkgevers geworven. Nog voor het oprichten van allochtone zelforganisaties als KMAN en HITIB deden groepen vrijwilligers een beroep op de overheid om deze `buitenlandse werknemers' actief te integreren in de Nederlandse samenleving. Dit met name door hen van overheidswege tot lessen in de Nederlandse taal te verplichten zodat zij zich in de Nederlandse maatschappij konden oriënteren. Zo waren al ruim dertig jaar geleden de huidige mede-initiatiefnemers van dit project, Ron Haleber en Mustapha Slaby gezamenlijk voorzitter van een Marokkaanse Sociëteit in de Egelantiersstraat waar naast voorlichting over de Nederlandse samenleving taallessen werden gegeven.

In het kader van de werkgroep `Dar' drongen wij bij de Gemeente Amsterdam en het Rijk aan op maatregelen en investeringen die een groeiend isolement van de allochtonen kon voorkomen. Hoewel Nederlandse buurtbewoners toen nog volledig openstonden voor de nieuwkomers met overwegend een mentaliteit van acceptatie verzaakte de overheid haar plicht. Het excuus was: `die migranten gaan toch weer terug'. Deze goedkope leugen werd daarna decennialang eveneens aangevoerd tegenover de zelforganisaties van allochtonen. Eerst in de loop van de jaren tachtig meldden de rapporten van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) dat men er toch wel eens rekening mee zou moeten houden dat die `buitenlanders' ondanks hun eigen wens terug te keren, hier definitief zouden blijven.

Maar de eenmaal ingeslagen weg van het beleid van isolement was toen al onomkeerbaar geworden door het vanzelfsprekende feit van gezinshereniging waarmee de taal- en cultuurachterstand zich vanzelfsprekend in de volgende generaties reproduceerde. Ook de rol van de zelforganisaties hierbij is de afgelopen decennia bij voortduring gemarginaliseerd. In de loop van de jaren negentig kregen de autoriteiten tenslotte de rekening van hun gemakzucht en zuinigheid gepresenteerd. En dit gebeurde tot hun verbazing met name door de tweede en derde generatie. Wie wind zaait zal storm oogsten, luidt een Nederlands spreekwoord. De problemen van onderwijs, spreiding van huisvesting, taalachterstand, arbeidsmarkt en dergelijke zijn in de oude wijken ondertussen onoplosbaar geworden. Niet alleen bleven de allochtonen door het falende beleid een vaak onaangepaste groep hetgeen bij de jongere generaties leidde tot een verhoogde criminaliteit. Maar in het bijzonder werden de lasten en de problemen van hun onaangepast isolement afgeschoven op de rug van de Nederlandse buurtbewoners. De Nederlandse buurtbewoners in de oude wijken werden daarom `de nieuwe emigranten' en verhuisden en masse naar voorsteden van Amsterdam als Almere om de verloedering van hun woonomgeving te ontvluchten. Enkel de bejaardencentra vormen daarop als witte raaf een uitzondering. In scherp contrast met de `zwarte scholen' zijn dit exclusief `witte bejaardencentra'. Dit hele noodlottige gebeuren wordt natuurlijk ook door de meeste allochtonen sterk betreurd. De allochtonen en de autochtone minderheid waren als vrucht van het feitelijke apartheidsbeleid geďsoleerde groepen geworden met alle gevolgen en problemen vandien. In het buurland België kunnen we zien waar dit ook politiek nog toe kan leiden. Als kanttekening vermelden wij dat deze nota de zowel voor allochtone als autochtone buurtbewoners onaangename feiten niet wil verzwijgen en niet weg wil masseren met de gebuikelijke wollige welzijnsretoriek. Allen dienen de harde feiten onder ogen te zien.

Gaat het geconstateerde isolement zich nu ook ongeremd reproduceren op het nieuwe braakliggende terrein van het allochtone ouderenbeleid...? Men mag hopen dat de overheid haar lessen heeft geleerd en juist ten behoeve van de Nederlandse buurtbewoners in de oude wijken een nieuwe weg inslaat. Vandaar ons voorstel om te komen tot het opzetten een geďntegreerd multicultureel ouderenbeleid dat een lichtbaken kan zijn op de weg naar een vernieuwingsbeleid. Indien ouderen elkaar in een aangepaste omgeving kunnen ontmoeten, gezamenlijk aan activiteiten kunnen deelnemen, derhalve geďnteresseerd in elkaar raken en waardering kunnen opbrengen voor elkaars verschillende levensstijl, dan mag men er zeker van zijn dat er tussen beide groepen een nieuwe verhouding onstaat.

Wij herinneren er ten overvloede aan dat deze verandering in beleid gelet op de verkiezingsresultaten van extreen rechts in de afgelopen decennia op de Flevo-locatie, zeker geen overbodige luxe is. En wellicht draagt een integratie van oudere allochtonen en autochtonen - waar ons voorstel een bijdrage toe wil zijn - als voorbeeld bij tot veranderingen ook bij de jongere generaties. De zoals bekend zeer hechte familieband bij allochtonen zal hier ongetwijfeld een belangrijke rol bij spelen.

Wij hopen dat de overheid zich niet andermaal laat leiden door het verlangen dat de ouderen uitspreken om te willen terugkeren naar het land van herkomst. Deze mythe werd al in de jaren zeventig weerlegd. Natuurlijk is het duidelijk dat de in isolement opgegroeide ouderen alleen al om wille van het spreken van hun eigen taal zouden willen terugkeren naar hun land van herkomst. Mar de problemen die dit geeft zijn duidelijk. Allereerst willen velen tenslotte niet terugkeren omdat zij contact willen houden met hun kinderen hier.

Daarnaast worden zij tot verblijf hier gedwongen omdat in het land van herkomst veel te weinig voorzieningen voor ouderen zijn. De medische voorzieningen staan in het land van herkomst op een laag peil. Verder hebben zij in het land van herkomst meestal geen vrienden en familie meer die hen kan ondersteunen. Maar zal de overheid zeggen, het moge waar zijn dat terugkeer een mythe is, de jongere generaties allochtonen verzekeren ons toch dat het aan hun lot overlaten van hun ouders voor hen een grote schande is en dat zij met name vanuit hun islamitische tradities de plicht hebben voor hen te zorgen...?

Ook hier dienen wij rekening te houden met de realiteit. De tweede en derde generatie allochtonen is weliswaar van goede wil en wil de traditie handhaven dat zij de verzorging van de ouders op zich neemt. Mantelzorg zal bij hen dus zeker in goede handen zijn. Maar in feite zijn de jongeren om praktische redenen van werktijden en kleine huisvesting meestal niet in staat de verzorging van de ouderen op zich te nemen. Dit nog afgezien van kleine praktische bijkomstigheden als dat het verzorgen door een jonger vrouwelijk familielid van een vader bij voorbeeld in geval van incontinentie moeilijk aanvaard wordt. Rekening houdend met alle genoemde factoren zijn er redenen te over om ons voorstel uit te voeren.

C. DE MULTICULTURELE VORMGEVING VAN HET CENTRUM.

Zoals in de inleiding genoemd denken wij aan een allochtoon centrum als onderdeel van een algemeen centrum. Dit zou bij voorbeeld een van de vleugels van het Flevohuis kunnen zijn. Het Flevohuis is sinds enige jaren een van het stadsdeel onafhankelijke stichting die zelf multifunctioneel vele activiteiten als revalidatie (o.a. het Orthotel) en demente bejaarden onder haar hoede heeft.

De vorm van wonen is de woongroep waar ouderen de voorzieningen vinden om zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen blijven. De stichting Flevohuis biedt daarbij de mogelijkheid van het aanbieden van een zorg- of verpleegpakket. Voor activiteiten zijn er verschillende gemeenschappelijke ruimten waarin alle ouderen en revaliderenden kunnen participeren. De aanpalende woningen van het Flevohuis worden beheerd door de woningbouwvereniging Amsterdam.

Hiermee zouden in eerste instantie besprekingen vanuit het stadsdeel moeten plaatsvinden. Met ons voorstel zou het gaan om een afdeling met islamitische voorzieningen zoals ritueel geslacht vlees, een eenvoudige gebedsruimte. In het kader van het algemene uitvaartcentrum zou gedacht kunnen worden aan enige speciale voorzieningen voor islamitisch ritueel. Noodzakelijk zou zijn dat voor deze afdeling de huidige traditie van exclusief Nederlands personeel wordt doorbroken. Eigen allochtoon personeel dat de talen der bewoners spreekt en hun cultuur kent, zou moeten worden aangesteld.

D. BEHOEFTES EN REDENEN VAN EEN EIGEN IN ALGEMENE VOORZIENINGEN GEĎNTEGREGREERD CENTRUM.

Wij geven hier in het kort nog enige duidelijke argumenten aan die voor het multiculturele centrum pleiten.

 
Algemene voordelen:

1. Momenteel zou een Turk of Marokkaan zich geheel geďsoleerd bevinden tussen witte mensen. Er zou geen basis van acceptatie zijn en de betreffende persoon zou lijden aan eenzaamheid.
2, Het voordeel van integratie van het centrum in een algemeen verband is dat door een groep vele activiteiten samen met de Nederlandse bewoners kunnen worden gedaan bij voorbeeld in de grote gemeenschapsruimte. De aanvankelijke onwennigheid en wantrouwen tussen beide groepen zal snel worden doorbroken bij voorbeeld wanneer de leiding activiteiten voor beide groepen organiseert. Beide groepen zullen graag de gelegenheid aangrijpen om de verveling in zo'n centrum te verdrijven. Aan viering van islamitische feesten kan zo ook door Nederlanders worden deelgenomen en idem dito omgekeerd.
3. Dit bevordert bij de Nederlanders kennis van en vertrouwdheid met de allochtonen, dus een vermindering van bestaande vooroordelen. En dit geldt minstens evenzeer voor het doorbreken van de getto-mentaliteit en vooroordelen van de allochtonen.
4. Bij de allochtone familie en vrienden die hen bezoeken zal een vertrouwdheid ontstaan met de vanzelfsprekendheid van het doorbreken van de getto-mentaliteit en de integratie in de Nederlandse samenleving.
5. Schaalvergroting van een bestaande instelling vergemakkelijkt het aanleggen van nieuwe faciliteiten, bij voorbeeld meer winkelmogelijkhden, het eventueel installeren van een pinautomaat door de PTT.

Specifieke voordelen:

6. Zoals vermeld zal in de behoefte aan eigen islamitische voorzieningen worden voorzien: voedsel / gebedsruimte / feesten / onderling contact. Het gemeenschappelijk houden van de Ramadanmaand geeft ouderen onderlinge steun en het gewenste klimaat.
7. De ouderen die zich slecht kunnen uitdrukken in het nederlands zullen in de eigen taal kunnen communiceren en isolement vermijden.
8. Ouderen willen met elkaar praten over hun eigen specifieke verleden en vergelijkbare ervaringen op basis van een gemeenschappelijke geschiedenis. 9. Enerzijds kan de aanwezigheid van Turkse en Marokkaanse kranten en tijdschriften fitheid en actuele globale kennis bevorderen. Daarnaast zou het aanbieden van een lessenpakket Nederlandse taal gezien de nabije woongroepvorm makkelijk te volgen zijn.
10. het nadeel van een eigen etnisch centrum geďsoleerd van de Nederlandse samenleving wordt vermeden.

Contactpersoon voor Stadsdeel Zeeburg: Mustafa Ustalar, Balistraat 108 1e et. Telefoon: 6683114. (sinds 10 jaar raadslid van Stadsdeel Zeeburg, thans: Lokaal Belang Zeeburg, voorheen PvdA)

Contactpersoon voor Stadsdeel Oost: Mustapha Slaby, Copernicusstraat 51 hs / 1098 JE. Telefoon: 6942041. (bestuurslid van het Marokkaanse activiteitencentrum Al-Ma'arif in de Watergraafsmeer)

Bij afwezigheid van bovengenoemden: Ron Haleber p/a Turks Ouderencentrum Günes Celebesstraat
Bovenstaand voorstel wordt ondersteund door de volgende organisaties en personen: ….

NAAR DE VOORPAGINA         TERUG NAAR BOVEN