|
Terug naar Inleidende pagina alwaar referenties o.a. naar: Zwartboek Zeeburg / AGENDA : |
EEN WERELD VAN
VERSCHIL: IS DIE NOG TE OVERBRUGGEN OF NIET...?
Drie
discussie‑avonden in Stadsdeel Zeeburg Amsterdam over veranderingen in
het multicultureel samenleven die pas na 11 september 2001 sterk de aandacht
kregen.
Maatschappelijk
verantwoordelijke allochtonen bieden u uitleg over de nieuwe situatie en staan
klaar om een discussie met u aan te gaan.
Op drie vrijdagen: 8
maart, 15 maart, 22 maart om 20.00 uur.
In de zaal van de AGerardus Majella@ Lombokstraat 2. (= op de hoek
van de Zeeburgerdijk en de verbindingstraat tussen Borneostraat en
Zeeburgerdijk. Bus 22: hoek Molukkenstraat-Zeeburgerdijk. Tram 7 of 10:
Borneostraat of Javaplein). Weet u deze plek niet te vinden, dan hier: een kaartje voor "Lombokstraat 2". De toegang is
gratis.
Met name de buurtbewoners
van Amsterdam Oost worden uitgenodigd over de toekomst van onze stadswijken mee
te discussiëren...! Geef deze uitnodiging a.u.b. door aan mensen die ook
geïnteresseerd zijn in dit onderwerp...!
INHOUDSOPGAVE VAN HETGEEN VOLGT:
(Klik op het desbetreffende punt/artikel indien u meteen daarheen wilt gaan...!):
1A. Kort overzicht van de onderwerpen der drie avonden: hieronder.
__________________________________________________________________________________
1B. Programma voor komende vrijdag 22 maart.
1C. Verslag van 7 en 15 maart / inleiding 22 maart : in "Zeeburgnieuws".
2. Toelichting: vragen & stellingen & personalia inleiders.
_________________________________________________________________________________
3. Drie relevante artikelen:
a. Ron over islam in Nederland & "fundamentalisme" bij jongeren in Marokko.
b. Hafid Bouazza: Moslimextremisme in Nederland. Zijn artikel is momenteel te lezen op: de website van NRC-Handelsblad. Anders hieronder overgezet.
c. The last article of Edward Said: Thoughts about America - march 2002
__________________________________________________________________________________
4. Uitslag enquête onder de buurtbewoners - op een aparte pagina - .
5. Kaartje om de locatie "Lombokstraat 2" in Amsterdam Oost te vinden.
__________________________________________________________________________________
DE DRIE AVONDEN: KORT OVERZICHT:
INLEIDING:
Voor de buurtbewoners van Amsterdam Oost werd het met name
na 11 september duidelijk dat er behoefte bestaat om de verschillen tussen de
autochtone minderheid en de allochtone meerderheid tot onderwerp van gesprek te
maken. Op 5 november 2001 was er daartoe een eerste discussie-bijeenkomst.
Ook onze enquête n.a.v. de discussie op 5 november toonde de
behoefte aan. Mede gezien het feit dat aan het laatste debat van
stadsdeel-politici niemand van
allochtone afkomst deelnam, ligt het voor de hand dat wij juist hen namens de
meerderheid der bewoners van Zeeburg aan het woord laten.
Dr. Ron Haleber en Pastoor Leo Nederstigt nodigen dan ook met name de bewoners van Zeeburg uit
tot discussie n.a.v. stellingen van de volgende inleiders:
Vrijdag 8 maart
(Internationale Vrouwendag) om 20.00 uur:
FATIMA ELATIK, gemeenteraadslid (onderwijs) van Amsterdam
& CRIS VAN DER HOEK, deelraadslid Zeeburg. Gespreksleider: Leo Nederstigt.
Draagt religie voor een politicus wel iets bij aan politiek...? En
draagt dat bij tot de emancipatie van vrouwen & met name van mannen...? Krijgt religie vanwege de nieuwe Nederlanders een nieuwe plaats in het Nederlands onderwijs...?
Vrijdag 15 maart om
20.00 uur:
Prof. dr. JOHAN MEULEMAN, voorzitter van het stichtingsbestuur van
de Islamitische Universiteit van Europa te Schiedam &
MOHAMMED CHAMI (onder voorbehoud), geeft leiding aan islamitisch onderwijs en
vorming, met name in Zeeburg.. Gespreksleider: Ron Haleber
Hoe emanciperen de Nederlandse
moslims en wat is hun bijdrage aan onze maatschappij...? Accepteren zij daarbij
nog wel de traditionele scheiding tussen godsdienst en staat...? Hoe staan zij
tegenover de spanningen in onze grondwet...? Wat is onze houding t.a.v. imaams als el-Moumni
Vrijdag 22 maart om
20.00 uur:
OUSSAMA CHERRIBI, lid van de Tweede Kamer (cultuur en
wetenschap) & NAÏMA AZZOUGH, candidaatlid Tweede Kamer & RON
HALEBER, islamoloog en Marokko‑researcher
&: RACHID JAMARI, consulent ACB,
gemeenteraadslid (sociale zaken) als gespreksleider en intermediair.
Waarom denken allochtonen ‑ met name van Arabische en Aziatische
origine ‑ vaak heel anders dan
Nederlanders over de (internationale) politiek, zoals na 11 september duidelijk
werd...? Wanneer is er sprake van islamitisch fundamentalisme...? Wat zijn de
criteria om het af te wijzen en wat is daarbij onze houding t.a.v. imaams als
El-Moumni...?
------------------------------------------------------------------------------
De resultaten
zullen op een nader te bepalen datum ter discussie worden voorgelegd aan een
vooraanstaand persoon van het stedelijk of landelijk bestuur.
WAAR
GAAT HET OVER...?
(toelichting per avond van Ron Haleber)
Korte inleiding: Sinds 11 september 2001 wordt er anders gedacht over de
plaats van allochtonen in de Nederlandse samenleving en met name de moslims
onder hen genieten de volle belangstelling. Vele verdachtmakingen worden over
hen uitgestort.
Zonder enig voorbehoud wegens hun volslagen gebrek aan
kennis omtrent Islam menen vele dag- en weekbladen de opgespaarde gram en
rancune omtrent deze godsdienst te moeten luchten. Na enige luchthartige
oneliner van Pim Fortuyn volgde de gevestigde politiek de door hem ingeslagen
weg.
Zelfs Balkenende (CDA) als oud verdediger van de
multiculturele samenleving, sloeg faliekant om: Amulticulturaliteit
is als zodanig ontoereikend om te kunnen dienen als basis voor integratie',
want het leidt tot verdeling en ghettoïsering van de samenleving. PvdA=er Melkert controleert nu de Marokkaanse jongeren op het
Lely-station. Staatssecretaris Adelmund Ahaatte@ op de tv plots elk van fundamentalisme verdacht onderwijs,
zonder dat het goede mens ook maar in de verste verten weet waar ze het over
heeft.
Maar wat heeft de geschiedenis van ons dierbaar Zeeburg hier
mee van doen...?
In elk geval zal men zich in Stadsdeel Zeeburg onze,
overigens terecht befaamde voorpostwerker Jan (Mahmoud) Beerenhout herinneren.
Hij fulmineerde al decennialang tegen het A"doodknuffelen"@ van Turken en Marokkanen met name door de welzijnsmaffia en
het opbouwwerk... Had hij dus gelijk...? Ondergetekende draalde niet in het
Parool en Trouw vierkant stelling tegen hem te nemen. Maar niet vanwege zijn
kritiek, maar omdat hij en zijn huidige discipelen de klus nog steeds zonder
actieve en betaalde participatie van de Turken en Marokkanen zelf op
leidinggevende posten menen te kunnen klaren. Een nooit te bereiken Aaanpassing@ of noem het
integratie is nog steeds de toverformule. Geen bankjes dus in het Flevopark op
de plekken waar zij wensen te vertoeven...
Mijn adviezen - na moeizaam overleg geaccepteerd door Stichting Welzijn
- strandden keer op keer op het Stadsdeel-bestuur (lees Zwartboek Zeeburg).
Termen als Afundamentalisme@ worden nu gebruikt, personen en scholen worden van dit
affiche voorzien, zonder dat iemand het nodig vindt een dergelijk scheldwoord
ook maar minimaal te omschrijven. Kortom niet alleen Pim Fortuyn, maar de
gehele Nederlandse samenleving schijnt danig op hol geslagen. Wij willen de
redelijkheid van Erasmus weer in ere herstellen.
Zonder dat het de bedoeling is de noodzaak van ter zake
doende kritiek te ontkennen, is het nodig het kaf van het koren te scheiden.
Daarom willen wij enige mensen met grondige kennis van zaken aan het woord
laten. Na korte inleidingen zijn zij bereid met u te discussiëren.
Het is dus zaak het hoofd koel te houden, zoals burgemeester Job Cohen in zijn
nieuwjaarstoespraak voor de gemeente Amsterdam op 1 januari 2002:
AAan die dialoog heb ik het afgelopen jaar, en zeker na 11 september, gewerkt,
met allerlei mensen en groeperingen uit de stad. Op basis van deze dialoog leg
ik u de volgende punten voor. Ten eerste vraag ik aandacht voor de rol van
religie in de stad. Er lijkt een opmerkelijk verschil te zijn tussen
autochtonen en allochtonen; voor de laatsten speelt religie vaak een grote rol,
een rol die als bindmiddel in de samenleving niet onderschat moet worden.
Sinds
geruime tijd besteedt de overheid in dit land aan de rol van religie geen
aandacht: de scheiding van kerk en staat bij ons, terecht, hoog aangeschreven.
Maar het is de vraag of de overheid, overigens met in achtneming van de
doctrine van die scheiding, niet meer oog moet hebben voor deze rol van de
religie, juist omdat het als bindmiddel zo'n belangrijke rol speelt. De integratie
van sommige bevolkingsgroepen in onze samenleving verloopt nu eenmaal via hun
godsdienst. Willen we de dialoog met elkaar gaande houden, dan moeten we hoe
dan ook de religieuze infrastructuur erbij halen. Zonder moskeeën tempels,
kerken en synagogen lukt het niet@.
Vrijdag 8 maart: Draagt religie voor een politicus wel iets bij aan politiek...? En
draagt dat bij tot de emancipatie van vrouwen...? Krijgt religie vanwege de
nieuwe Nederlanders een nieuwe plaats
in het Nederlands onderwijs...?
Fatima Elatik is een moslima die consequent de hoofddoek
draagt. Zij was daarover in een geruchtmakende discussie met Ciska Dresselhuys
van het feministische blad Opzij. Cris
van der Hoek promoveerde kortgeleden op Hannah Arendt, een beroemd Amerikaans
politicologe.
Aangezien de inleiders mij desgevraagd geen stellingen
toezonden, formulier ik bij elke sessie enige aanvullende lastige vragen,
voorzien van kort discussie-materiaal:
Vraag 1: Emancipatie: hoe is de overwegende
macho-houding van onze mannelijke Turkse en Marokkaanse vrienden te veranderen.
Hoe kan islam daar niet zozeer in mooie theorie maar juist praktisch aan
bijdragen; wat dient er dan te gebeuren...? Of dienen er andere dwingende
middelen ter mannen-emancipatie te worden aangewend..?
Denk aan de VPRO-uitzending van februari: deze mannen hebben graag
seksueel verkeer met Nederlandse vrouwen, maar trouwen daarna voor 80 met een
gepatenteerde Amaagd@ geïmporteerd
uit hun land van herkomst. Het is duidelijk dat hun achting voor Nederlandse
vrouwen derhalve minimaal is. Hoe is dit tegen te gaan...?
Vraag 2: Wat is er nodig aan emancipatiebeleid
voor islamitische vrouwen in achterstandswijken...? Wat moet daarbij de
bijdrage van moslima zijn...?
Ter toelichting wil ik ook Pim Fortuyn citeren uit zijn
oorspronkelijk artikel in de Volkskrant van 9 februari 2002 (dit geruchtmakende
artikel is trouwens al snel van de Volkskrant-website geschrapt en vervangen
door enige korte nietszeggende oneliners) . Deze hoogleraar wordt door
vertegenwoordigers van de officiële partijen en de Apolitiek correcten@
weliswaar niet als waardig discussiant opgevat. Maar allereerst is het eenieder
duidelijk dat zijn bekladding als Anazi@, Afascist@en Akale homo@om duidelijk abject politieke redenen geschiedde. De
politici zaten met deze professor danig in hun maag en zie wat gebeurde: binnen
een paar weken volgden de partijen zijn uitspraken. Verder vertolkt hij en
flapt hij eruit wat velen in oude volksbuurten allang denken.
Frank Poorthuis en Hans Wansink: U vindt dat islamitische
organisaties in Nederland in de gaten gehouden moeten worden, zoals in de Koude
Oorlog de CPN.
Pim Fortuyn: 'Daar vind ik het goed mee te vergelijken, ja. Niet
verbieden. Maar wel heel precies weten wat er in al die verenigingen en
moskeeën allemaal wordt gezegd. Ik wil een heel stevig emancipatiebeleid
neerzetten voor islamitische vrouwen in achterstandswijken. Met name de goed
opgeleide Turkse en Marokkaanse meiden krijgen er van mij van langs. Ze laten
hun zusters gewoon barsten. Neem maar een voorbeeld aan onze feministen uit de
jaren zeventig. Mijn moeder, dat was een mevrouw uit een kakmilieu, die is
geëmancipeerd door dit soort vrouwen. Dat verwacht ik ook van die moslimmeiden,
in plaats van uit een soort protest een hoofddoekje om te doen. Hang het in de
wilgen en zorg dat je zusters niet maar één recht hebben: het aanrecht. De
Turkse en Marokkaanse jongens in Nederland zijn van de derde generatie, meneer.
Dat betekent dat hun ouders hier zijn geboren. En die jongens geven enorme
problemen.'
Vrijdag 15 maart om 20.00
uur:
Hoe emanciperen de Nederlandse
moslims en wat is hun bijdrage aan onze maatschappij...? Accepteren zij daarbij
nog wel de traditionele scheiding tussen godsdienst en staat...? Hoe staan zij
tegenover de spanningen in onze grondwet...?
Meuleman doceerde als hoogleraar in het arabisch in Algerije en daarna een
tien jaar in het indonesisch in Jakarta aan een IAIN - een islamitische
staatsuniversiteit. Het onderwijs in Jakarta enYokjakarta (vanwege het
INIS-project van de Universiteit van Leiden) gebeurde op verzoek van de
Indonesische minister van Godsdienstzaken die een wetenschappelijke benadering
van godsdienst voorstaat.
Chami runt al ruim 20 jaar naast het Karrewiel een geheel
ongesubsidieerde, door de ouders bekostigde islamitische Azondagsschool@ en is betrokken
bij landelijk en lokaal islamitisch onderwijs (bij de koepel waarvan het bestuur ontslag nam). Ik vroeg hem om over zijn
ervaringen te vertellen met name in Zeeburg, hoewel hij tot nog toe nooit tijd
had de buurtbewoners te informeren..
Meuleman=s visie zal dus meer
nationaal bepaald zijn, Chami zal uitgaan van het (vaak
niet-gesubsidieerde/niet gewaardeerde) lokale aanbod dat in Zeeburg al dertig
jaar met veel idealisme geboden wordt aan islamitisch onderwijs en vorming
Aanvullende Vraag 1: Kiezen de
moslims voor de Nederlandse traditie van verzuiling. Zo niet wat voor een weg
kiezen zij dan...?
Vraag 2: Wat is uw mening over het BVD-rapport en
de repercussie >s daarvan...? Bestaat er volgens u iets
als moslim-fundamentalisme en waarin zou dit negatief op kinderen kunnen
uitwerken.
Vraag 3: Artikel 1 in de Grondwet schrijft
non-disdiscriminatie, gelijke behandeling van godsdienst, ras, seksuele
geaardheid e.d voor. Dit staat weer op gespannen voet met het latere artikel
omtrent vrijheid van meningsuiting ten aanzien van die verschillen. Kiest u
voor het één of het ander...?
Ter adstructie van deze spanning in de Grondwet
Pim Fortuyn's pleitrede in de Volkskrant 9 februari 2002:
AIk sta achter wat Voltaire zegt: ik kan uw mening nog zo
abject vinden, maar ik zal uw recht verdedigen om die te uiten. Ik ben ook voor
afschaffen van dat rare Grondwetsartikel: gij zult niet discrimineren.
Prachtig. Maar als dat betekent dat mensen geen discriminerende opmerkingen
meer mogen maken, en die maak je in dit land nogal snel, dat zeg ik: dit is
niet goed. Laat mensen die opmerkingen maar maken. Er is een grens en die vind
ik heel belangrijk: je mag nooit aanzetten tot fysiek geweld. Dat kan een
rechtsstaat zich niet permitteren. Maar als een imam weet te vertellen dat mijn
levenswandel volstrekt verwerpelijk is en beneden die van varkens ligt: oké,
dan zegt hij dat maar.'
‑ Wat is uw betrokkenheid bij dit probleem?
'Ik heb geen zin de emancipatie van vrouwen en homoseksuelen
nog eens over te doen. Op middelbare scholen zijn tal van homoseksuele leraren
die vanwege Turkse en Marokkaans jongens in de klas niet durven uitkomen voor
hun identiteit. Dat vind ik een schande.'
‑ Voelt u zich persoonlijk bedreigd?
'Nee, want ik ben geen bang man.'
‑ Waarom dan die haat tegen de islam?
'Ik haat de islam niet. Ik vind het een achterlijke cultuur.
Ik heb veel gereisd in de wereld. En overal waar de islam de baas is, is het
gewoon verschrikkelijk. Al die dubbelzinnigheid. Het heeft wel iets weg van die
oude gereformeerden. Gereformeerden liegen altijd. En hoe komt dat? Omdat ze
een normen‑ en waardenstelsel hebben dat zo hoog ligt dat je dat
menselijkerwijs niet kunt handhaven. Dat zie je in die moslimcultuur ook. Kijk
dan naar Nederland. In welk land zou een lijsttrekker van een zo grote beweging
als de mijne openlijk homoseksueel kunnen zijn? Wat fantastisch dat dat hier
kan. Daar mag je trots op zijn. En dat wil ik graag effe zo houden.'
Na de sluitingstermijn zond Johan Meuleman nog de volgende stellingen
op:
1. In de huidige ontwikkelingsfase van de Nederlandse
samenleving kan een islamitische instelling voor wetenschappelijk onderwijs
bijdragen aan de emancipatie van de islamitische bevolkingsgroepen en hun
integratie in de Nederlandse samenleving.
2. Het BVD-rapport "De democratische rechtsorde en
islamitische onderwijs" is een extra reden waarom de Nederlandse regering
de recente uitspraak van minister-president Kok, dat het de Nederlandse
regering niet past een initiatief tot de oprichting van een Nederlandse
imamopleiding te nemen, maar dat het wel op haar weg ligt een serieus
initiatief vanuit de Nederlandse islamitische gemeenschap te stimuleren en te
faciliteren, met ernst en spoed in concreet beleid dient om te zetten.
3. De doelstelling van een islamitische instelling voor
wetenschappelijk onderwijs behoeft nadere discussie, maar zou niet tot het
opleiden van imams beperkt dienen te blijven.
4. De stelling, dat de scheiding van staat en godsdienst een
fundamenteel kenmerk van moderne samenlevingen is en de koppeling van staat en
godsdienst een fundamenteel kenmerk van de islam, is simplistisch.
Vrijdag 22 maart om 20.00
uur:
Waarom denken allochtonen ‑ met name van Arabische en Aziatische
origine ‑ vaak heel anders dan
Nederlanders over de (internationale) politiek, zoals na 11 september duidelijk
werd...? Wanneer is er sprake van islamitisch fundamentalisme...? Wat zijn de
criteria om het af te wijzen..? Wat is onze houding t.a.v. imaams als
El-Moumni...?
Oussama Cherribi promoveerde op een onderzoek onder de
Marokkaanse imaams van Amsterdam. Hij heeft geen enkele sympathie voor zijn
Saoedische naamgenoot. Integendeel, bij Sonja verscheen hij met als stropdas de
Amerikaanse vlag. Omdat het zo stigmatiserend is Marokkanen steeds "hun eigen
mensen" te laten "verdedigen" zal Ron het derde wereld standpunt innemen ‑ zijn web site
(www.ronhaleber.nl) maakt u duidelijk dat hem dat wel is toevertrouwd. Onze omstreden Oussama zal
zich dus als perfect "geïntegreerde@
Nederlander laten zien. Ook Naïma Azough, journaliste en politicologe zal
partij kiezen.
Ron Haleber=s stellingen zijn de volgende:
1. Na 11 september werd een allang bestaand verschil in
opinie duidelijk. Landgenoten - Nederlander of niet - van herkomst afkomstig
uit derde wereld landen, niet alleen uit de Arabisch-Aziatische wereld, maar
juist ook uit Latijns Amerika staan uiterst kritisch of sterk afwijzend ten
opzichte van de imperiale politiek der Verenigde Staten.
Deze politiek bracht via de CIA niet alleen het Chili van Allende
ten val, de socialistische regering in Nicaragua, steunde wrede dictatoren met
wapens, maar verkeerde ook op gespannen voet met islamitische landen, Palestina
is een duidelijk voorbeeld (lees hiertoe de joodse Amerikaan Noah Chomski). Het
nieuwe Pentagon-bureau ter verspreiding van leugens institutionaliseert hetgeen
eerder gebeurde: het verzonnen
Tonkin-incident in Vietnam, de gedode couveuse-baby=s van Saddam, etc. Begrip voor de voedingsbodem van het A Twin Tower terrorisme@ moet
dus als volstekt normaal beschouwd worden.
2. Fundamentalisme heeft op zich niets te maken met een
politisering van religie, ook niet als dat de ten onrechte gewantrouwde islam
betreft. Ook CDA-aanhangers politiseren hun religie; in het geval van Aantjes
die dat serieus wilde doen, beloofde dat zelfs veel goeds.
Dat soort politisering gaat pas de fout in wanneer men die
gelovigen - zoals nu de moslims - discrimineert. En met name als men ze
geopolitiek van hun kansen op emancipatie berooft. Denk niet dat als u de heren
Lubbers, De Hoop Scheffer en Balkenende met hun aanhang in armoede isoleert, in
een pressurecooker stopt en maar voldoende met fragmentatie-bommen bestookt,
dat ze er dan na een paar jaar als tolerante democraten uitkomen. Nee, goed
geraden, dan zijn het Afundamentalisten@ geworden en wel in de zin die de media daar aan geven
TOEGEVOEGDE ARTIKELEN:
Ter illustratie van
mijn stellingen en ook van de avond van 15 maart enige passage=s uit een door de NRC
geweigerd stuk van mij n.a.v. Paul Cliteur:
IS AGNOSTISCH HUMANISME EEN ALTERNATIEF VOOR DE ISLAM...?
Al drie maanden lang lucht men in het westen zijn
ongenoegen, rancune en minderwaardigheidsgevoelens jegens een gedemoniseerde
islam die volgens Paul Cliteur (NRC 22-12) één pot nat is met het
fundamentalisme. Als effectieve, van staatswege te ondersteunen ideologie stelt
hij voor het **oecumenisch
humanisme++ in te voeren,
een leer die de Griekse wortels van onze superieure westerse beschaving zou
belichamen. De overheid moet zich voortaan onthouden van elk positief
initiatief ten aanzien van ons niet welgezinde religies en dient zich slechts
met de bevordering van dit secularisme in te laten. Maar heeft deze "koude
oorlog" tegen de islam wel enige kans van slagen...?
Na dertig jaar de boot gemist.
Allereerst mag het erg laat - feitelijk zelfs te laat -
heten dat de wanhoopskreet van Cliteur wordt geslaakt, namelijk ruim dertig
jaar nadat moslims zich via arbeidsmigratie in ons land begonnen te vestigen.
In de aanlooptijd naar de huidige invloed van de islam op onze samenleving
waren er legio kansen om via seculiere (meest marxistische) allochtone
organisaties het tij wellicht nog te keren, of de boze islam tenminste een
humaner gezicht te geven. De eerste twee decennia heeft schrijver van dit
artikel vanuit autochtone organisaties en later vanuit de eigen
zelforganisaties van allochtonen als KMAN en HITIB het secularisme van
inburgering als principieel uitgangspunt gekozen. Wij eisten van de overheid
zaak te maken van integratie in de ontzuilde Nederlandse samenleving door
middel van kennis van Nederlandse taal en instituties. Zo werden taallessen
duidelijk vanuit seculier-socialistisch vormende doelstellingen gegeven. Wij
bleven echter met ons oecumenisch
humanisme roependen in de
woestijn. Noch de overheid, noch de samenleving had enige boodschap aan een
verplichte seculiere inburgering. De migranten gingen immers toch weer terug...
Het hoeft geen betoog dat het aan hun lot overlaten van de moslimmigranten -
zeker na de gezinshereniging in de jaren tachtig - een terugval op niet
geëmancipeerde vormen van islam betekende. Wegens de toen net ingevoerde
scheiding van kerk en staat waren moslims vanuit hun isolement gedwongen zich
exclusief op de "fundamentalistische" landen van herkomst te oriënteren. Duidelijk op integratie
in het seculiere Nederland gerichte personen als Naguib Taoujni (Paspoort-NOS),
Ali Lazrak (radiojournaal NOS), Fathi Mourali (o.a. Wereldomroep) - naast hun
Turkse pendanten - of zelfs Abdulwahid van Bommel (Moslim informatiecentrum)
waren gedoemd vreemde eenden in de humanistische bijt te blijven.
Nu het seculiere kalf na dertig jaar verdronken is, wil Paul
Cliteur de put der religie gaan dempen. Hij trakteert ons op zijn ei van
Columbus, te weten het **oecumenisch
humanisme++. Dit getuigt op
zich al van een onvoorstelbare naïveteit en arrogantie die de voorbije
inspanning van de vele autochtone en allochtone vrijwilligers volstrekt
negeert. Als we - zoals Cliteur claimt - van "reëel bestaande"
ideologieën willen uitgaan, dan hebben we in 2001 de boot definitief gemist en
zal er een ander voorstel op tafel moeten komen dan het isoleren van de
"reëel bestaande" islam, het vervangen van deze religie door Cliteur==s seculier atheïsme.
Is emancipatie van de bestaande islam werkelijk een
illusie...? En dit niet alleen voor de Nederlandse situatie, maar wegens het **oecumenisch++
(wereldomspannende) idealisme van Cliteur ook voor wat betreft de rest van de
wereld...? Ik zal aantonen dat daarmee de plank niet alleen misgeslagen wordt,
maar ook dat het opleggen van een seculier humanisme als panacee enkel
averechtse effecten heeft. Het zal zijn zogenaamd fundamentalisme nog verder
isoleren en dus danig versterken. Het staat bij voorbaat vast dat we gedoemd
zijn deze "koude oorlog" van Cliteur en Fortuyn te verliezen.
Het reëel bestaande fundamentalisme vandaag.
Begin december 2001 mocht ik bij Cees J. Hamelink (UvA en
VU) promoveren op een enquête onder 140 studenten in Marokko. Gedurende vier
uur beantwoordden zij een drie honderd vragen over vele levensgebieden waaruit
met name hun religieuze oriëntatie duidelijk werd in verband met hun felle
afkeer van het westen. Het ging hier dus om een diepgaande peiling naar wat er
onder de bevolking in de Arabische landen leeft, iets wat door de columnisten
en politici van het westen - zie Hollbrooke eerder in deze krant - als
volstrekt onbekend wordt veronderstelt. Het meest opvallende in verband met het
door Cliteur gepredikte seculiere humanisme is dat de jonge Marokkanen het
secularisme in al zijn daar voorkomende vormen als nationalisme, socialisme en
marxisme radicaal verwerpen. Om iets van het wereldbeeld van deze studenten te
begrijpen, zal men het voor lief moeten nemen dat zij hun normen, waarden en
levensidealen enkel en alleen op hun religie baseren en wel op een islam met
sterk "fundamentalistische" bijsmaak. Zo zien zij jihad daarbij als hun favoriete taak.
Seculiere ideologieën worden door hen als volstrekt failliet beschouwd gezien
de in hun land heersende corruptie. Dit heeft tot gevolg gehad dat
studentenorganisaties op universiteiten als die van Casablanca volledig in *fundamentalistische+
handen zijn. Onze hautaine verontwaardiging daarover verandert jammer genoeg de
feiten niet. Wil dit nu zeggen dat jonge Marokkaanse intellec-tuelen zich en
masse als kamikazes staan te verdringen om ons in het westen op te blazen...?
En dat dit puur uit haat en rancune jegens ons gebeurt...?
In het geheel niet, net als Socrates hebben deze Marokkanen
hun gezond verstand gebruikt en zijn zij tot de slotsom gekomen dat de Griekse
humanistische helden van Cliteur als Epicurus en Lucullus met hun genieten van
het leven niet voor hen weggelegd zijn. Om van het leven te genieten zullen zij
eerst strijd moeten leveren tegen het westen dat hen dat recht onthoudt. Dus -
zo luidt het resultaat van mijn enquête - hebben zij behoefte aan het scheppen
van nieuwe waarden waarmee zij allereerst in hun eigen land de corruptie en het
nepotisme kunnen bestrijden om daarna de vernederende geopolitieke ongelijkheid
van hun Arabische regio op de agenda te zetten.
Die waarden vinden zij niet in
het nasmeulend secularisme van de aan de macht zijnde politici en machthebbers
die met het westen heulen, maar in de islam. Als voorbeeld dienen hen daarbij
de jonge activisten - en niet de bebaarde sjeiks - van de islamistische
organisaties die als enigen in hun land de faam hebben niet corrupt te zijn en
die zich inzetten voor ontbrekende gezondheidszorg en sociale hulpverlening.
Ondervraagd over de humanistische mensenrechten en democratie die Cliteur zo
aan het hart zouden gaan, antwoorden zij zeer positief zij het vanuit een
radicaal andere visie. Als religieuze puriteinen verwerpen zij de
epicuristische levensgenieterij van Cliteur en eisen het recht op van een
menswaardig bestaan, naast het recht om een einde te maken aan de geopolitieke
manipulaties van hun eigen regeringen en het westen.
Politieke vormen van islam
zien zij als enig alternatief, waarbij het opvalt dat deze bewegingen in
Marokko meer en meer een rol spelen in de politiek en in de civiele
maatschappij, hetgeen natuurlijk ook zijn weerslag bij Marokkanen in ons land
heeft. Zo bracht het in grote getale deelnemen van islamisten aan
mensenrechten-organisaties in Marokko daar een grote schok te weeg. Moesten
deze van oorsprong seculiere organisaties niet alleen het deelnemen van
islamisten accepteren, maar ook nog opkomen voor gevangen gezette
islamisten...? Het dilemma werd na veel discussie in het voordeel van de
"fundamentalisten" beslist. Hoewel de islamisten in Marokko het
democratische spel in beperkte mate meespelen, is de uitkomst daarvan nog onduidelijk.
Duidelijk is wel dat de polarisatie die het westen met zijn oorlogen te weeg
brengt om ons onwelgevallige islamitische regimes omver te werpen, niet
bijdraagt aan een vreedzaam perspectief, maar er juist toe bijdraagt de gehate
"fundamentalisten" aan de macht te brengen. Dit met name omdat de
meest corrupte regimes als dat van Saoedi Arabië door het westen in het zadel
worden gehouden. Dus blijven Bin Laden, en tijdens mijn onderzoek, Saddam
Hoessein, bij verre weg de meesten de gevierde helden. Shimon Peres beschouwen
de studenten als de meest te verachten politicus. Dit perspectief leeft in
brede lagen van de bevolking, hoewel een taxichauffeur of het hotelpersoneel, u
dit in uw vakantieoord niet alleen uit beleefdheid maar ook op bevel van
hogerhand zal verzwijgen.
Kortom het illusionistisch opleggen van een
neo-imperialistisch oecumenisch
humanisme, maakt bij
moslims nergens ter wereld een schijn van kans. Ook niet in Nederland, al moge
bij onze moslims de schaamte om politiek incorrecte meningen te uiten groter
zijn dan in hun land van herkomst. Het zal Cliteur duidelijk zijn dat
moslim-intellectuelen om zich te informeren het world wide web gebruiken en
moslim-arbeiders hun jaarlijks bezoek aan het herkomstland, zodat de groeiende "fundamentalistische"
invloeden niet meer te stuiten zijn. Of wil hij voor onze moslims bij wet
aansluiting op het internet gaan verbieden...? En de schotelantennes gericht op
el-Jazira van de balkons en daken laten slopen...? Dat zou voor hem toch zijn enige
toevlucht zijn. Maar zelfs Pim Fortuyn zal deze taak niet graag op zich willen
nemen.
Verder roeien met de riemen die we hebben.
Uitgaande van de niet meer terug te draaien situatie moeten
we er maar het beste van maken. Nadat we in Nederland dertig jaar lang zich
allerlei etnische vormen van islam lieten provincialiseren en
fundamentaliseren, moet dit een halt worden toeroepen. Wat is de hoofdoorzaak
van de misère...? Het ontbreekt hier aan elk denkbaar moslimkader. In plaats
van import van fundamentalistische Moumni's uit het buitenland moet hier ter
plekke islamkader worden opgeleid. En niet door de in amateurisme blijven
stekende, etnisch zich afsplitsende islamitische universiteiten van Rotterdam
en Schiedam, die zonder budget in werkelijkheid drijven op idealistische gratis
medewerkers van universiteiten elders als Dick Mulder en Johan Meuleman.
Tijdelijk dient de heilige vaderlandse koe van de scheiding van kerk en staat
dus even op stal te worden gezet. En Roger van Boxtel dient van het kabinet
geld op tafel te krijgen om een professioneel opleidingsinstituut op te zetten.
Dit natuurlijk in nauwe samenwerking met zoveel mogelijk moslim-organisaties
die zich daartoe bereid tonen en die natuurlijk ook zelf naar vermogen
financieel moeten bijdragen zonder daarbij een beroep te hoeven doen op de
Saoedi==s, Kuweities en
Libiërs. Natuurlijk moet hij niet gaan wachten tot ze het daar allemaal over
eens zijn, dat is onbegonnen werk. Maar zo'n zaak kost in elk geval veel geld,
denk alleen maar eens aan een behoorlijke bibliotheek.
Zo'n opleidingsinstituut hoeft niet op universitair niveau
te starten, dat is een einddoel met als tussenfase overstapmogelijkheden naar
universiteiten die daarin geïnteresseerd zijn als de VU.
Niet alleen in het **seculiere++ Turkije maar ook
in de Arabische landen zijn genoeg geschikte personen te vinden die de
wetenschappelijke, dus niet etnisch of sektarische, basis daarvan gestalte
kunnen geven en het niveau garanderen. Genoeg Nederlandse islamologen als
Sjoerd van Koningsveld of Fred Leemhuis worden door de moslims hier vanwege hun
grote kennis van zaken als autoriteit erkend zodat zij nauw bij het project
betrokken moeten worden. Onze moslims kennen echt geen watervrees op dit punt.
Het is duidelijk dat op zo'n instituut ook plaats zou moeten
zijn voor Nederlandse godsdienstleraren. Ook de nodige christelijke en
hindoe-theologie zou er dan idealiter onderwezen moeten worden. Dan is er in
Nederland pas sprake van echt **oecumenisch
humanisme++, hoewel Cliteur
wel zal zeggen dat we daarmee het Griekse paard van Troje hebben binnengehaald.
Want evenmin aan zijn Epicurus als aan zijn Arabische tegenhanger Abu Nuwas zal
zo'n instituut vooralsnog toekomen.
Wel moeten we niet verbaasd zijn, als
wanneer de zaak eenmaal draait en zijn waarde bewijst, dat veel studenten uit
moslimlanden als Indonesië zich hier willen inschrijven.
----------------------------------------------------------------------------------
Als volstrekt tegenwicht voor mijn eigen artikel, geef ik u een stuk te
lezen van Hafid Bouazza uit de NRC van woensdag 20 februari.
Hafid is nu eens iemand die
echt weet waar hij het over heeft. Als Marokkaan vertaalde hij arabische
teksten van de beste dichters uit zijn land van herkomst.
Persoonlijk acht ik mijn vriend Hafid (die ik al ken van voor dat hij
beroemd werd en die ik dus zal vragen om langs te komen) veruit de beste
literator van zijn generatiegenoten, met name dank zij zijn schelmenroman "De voeten van Abdullah".
Overbodig om te vermelden dat hij - evenals Oussama - door de meeste
van de Marokkanen als "nestbevuiler" wordt beschouwd...!
Zijn artikel is momenteel te lezen op de website van NRC-Handelsblad (klik hier...!)
[N.b. ik heb ter leesbaarheid zelf voor u maar een viertal
tussenkoppen toegevoegd]
Nederland
is blind voor moslimextremisme
Hafid
Bouazza
Het moet afgelopen zijn met de politieke correctheid tegenover het
moslimextremisme, dat zijn invloed laat gelden op islamitische scholen. De
Nederlandse naïviteit op dit punt dreigt om te slaan in domheid, is het oordeel
van Hafid Bouazza.
de
naïveteit van de Nederlanders
Hoe naïef kan Nederland zijn? Staatssecretaris van Onderwijs
Adelmund zegt `geschokt' te zijn dat tien van de 32 islamitische scholen in
Nederland niet alleen door Saoedi‑Arabië worden gesteund, maar ook
extremistisch, antiwesters lesmateriaal gebruiken. Al eerder was er zulk
lesmateriaal opgedoken, zonder dat er stappen werden gezet. Een of andere
onbeduidende Marokkaan werd opgetrommeld om voor de camera te vertellen dat de
man die de felle anti‑joodse en antichristelijke teksten had opgesteld
`een wijze man' was (dezelfde omschrijving viel ook imam El‑Moumni ten
deel) en dat de school niet van plan was hem te ontslaan.
Vorig jaar zag ik per ongeluk op Salto kanaal (een lokale
zender in Amsterdam, red.) een preek in het Nederlands van een imam die de
moslims opriep hun broeders te helpen, niet de ongelovigen of de Nederlanders,
specificeerde hij, maar alleen de moslims. Dat was namelijk wat de broederschap
tussen moslims over de hele wereld inhield.
Er is een punt waarop naïviteit in domheid kan overgaan en
ik vrees dat Nederland dat punt gevaarlijk dicht benadert. Al jaren maak ik me
grote zorgen over de extremistische uitwassen van de islam in Nederland en de
blindheid en onwil van de Nederlanders om deze gezwellen aan te zien voor wat
ze werkelijk zijn, namelijk wat in Nederland rechts‑extremisme wordt
genoemd en andere gruwelijke ‑ismen die een hoge beschaving met zich mee
kan brengen. Steeds wordt over het hoofd gezien dat de islam een intrinsiek
politiek karakter heeft en dat het separatisme van zijn ongure aanhangers niets
anders is dan een totalitaire, racistische en nationalistische ideologie die in
Nederland zo wordt verafschuwd.
Het is de taak van de Nederlandse overheid om
er tegen op te treden. Ik heb nooit het verschil gezien tussen een doorgeslagen
imam en een Janmaat. Dat laatstgenoemde politieke macht zou hebben en imams
niet, is onzin, want imams zijn de spreekbuizen van een religieus‑politiek
systeem.En zolang Nederland dit niet serieus neemt en verzaligd blijft
doorpruttelen over `hun cultuur' zie ik het bijzonder somber in. Iemand heeft
cultuur omschreven als het geheel van kennis dat een bepaalde groep mensen
verbindt en voor fundamentalisten rust die kennis in de donder‑en‑bliksem‑passages
van de koran. En is Nederland werkelijk bereid de eigen vergaring van
eeuwenlange kennis op te geven om maar de lieve vrede te bewaren?
Het knagend probleem is dat Nederland impliciet wel ziet dat
er iets redeloos in hun opvattingen schuilt. Wat ze relativerend afdoen als
`och dat hadden wij vroeger ook, kijk maar naar de gereformeerden' is erkennen
dat er iets aan schort, iets dat niet van deze tijd is, maar tot de puberteit
van een religie behoort. Niemand mag echter verwachten dat het met de islam in
Nederland dezelfde kant uitgaat, want de islam heeft een polemisch karakter en
een van de doelwitten van deze polemiek is het christendom. Vooral het
`christelijke', decadente westen is een voorbeeld van hoe het de islam niet mag
vergaan.
Geschiedenis
en uitingen van moslimfundamentalisme
Het islamitisch fundamentalisme is niet nieuw. Het is terug
te voeren op de reformatie van de achttiende‑eeuwse theoloog Abd al‑Wahhab,
gebaseerd op de ideeën van zijn grote voorbeeld Ibn Taymiyya (13de eeuw) die de
islam van alle franjes en onzuiverheden wilde ontdoen en alleen de koran en de
soenna als leidraad erkende. In de negentiende eeuw wisten de wahabieten, zoals
de volgelingen van Wahhab worden genoemd, grote delen van het Arabische
schiereiland te veroveren, waaronder Mekka en Medina. Zij richtten er een
bloedbad aan, vernietigden niet alleen de schrijnen en tomben (het graf van de
profeet zelf werd niet gespaard), maar zelfs de zwarte steen in de Kaäba (een
meteoriet waarvan de moslims geloven dat die uit de tijd van Abraham stamt). In
1818 werden de wahabieten door de Turken, na een vijfjarige oorlog, verslagen,
maar in de twintigste eeuw wisten zij weer een aanzienlijke politieke macht te
krijgen.
De reformatie van de iconoclastische Wahhab is wel eens vergeleken met
de protestantse Reformatie, al had zij niet dezelfde politieke resonanties als
laatstgenoemde (denk aan de Engelse en Franse Revoluties). Integendeel, het
wahabisme is verantwoordelijk voor de religieuze opleving over de hele
islamitische wereld. Het uiteenvallen van het grote rijk der halve maan werd
ook gezien als een straf van God omdat de moslims te ver zouden zijn afgedwaald
van de zuivere leer van de profeet.
Het fundamentalisme in Nederland is niet iets nieuws. Al in
de jaren tachtig begonnen `moslimbroeders', zoals ze toen werden genoemd, aan
een grote propagandacampagne in Nederland. Deze moslimbroeders waren al in de
jaren vijftig door president Nasser uit Egypte verbannen en kregen in Europa
asiel. In Gorinchem, waar ik de middelbare school doorliep, stichtten zij een
eigen moskee, want de moskee die er al stond en die ze een keer tevergeefs
hadden geprobeerd in brand te steken was hun te gematigd. Cassettebandjes met
aggressieve preken werden verspreid.
Ik herinner mij vooral de preken van de
blinde imam Al‑Kashk, die fulmineerde tegen vrouwen (`de valstrikken van
Satan'), tegen muziek en films, video's tegen alles en iedereen, die niet,
zoals de vogels en bomen en stenen in de koran, dag en nacht de lof van God en
Zijn profeet zongen. De gedragingen van de dochters der gelovigen werden streng
in de gaten gehouden (`En wij hebben gehoord, moge God ons behoeden, dat de
dochter van die en die bloothoofds over straat loopt'), vrouwen moesten
gesluierd en opgesloten worden. Ze mochten geen onderwijs genieten en niet
werken. Elk contact tussen een vrouw en een man, al was het maar een groet van
ver, was verboden. Een kennis van mij werd moslimbroeder en verbood ons zijn
vrouw en dochters de hand te schudden. De profeet zou hebben gezegd dat het
beter was voor een vrouw om een bijl in haar gezicht te krijgen dan een man de
hand te geven.
De moslims
in Nederland
Deze irrationele angst en onderdrukking van de vrouw is
symptomatisch voor het fundamentalisme. Het eerste wat de Talibaan deden was
vrouwen alle rechten ontzeggen. En ik geloof dat als de moslims hier ergens
echt van gruwen, dat de bewonderenswaardige emancipatie van de vrouw is. Een
bekende uitspraak van de profeet luidt dat het volk dat door een vrouw
geregeerd wordt een verloren volk is.
Verder werden de mensen opgeroepen zich te laten ontslaan,
want geen moslim mocht voor de ongelovigen werken, ze moesten andere mensen
bekeren en zoveel mogelijk tijd in de moskee doorbrengen. Velen bleven er zelfs
slapen. Dat was de bekende `rugpijnperiode', waarin veel eerste generatie
Marokkanen in de ziektewet gingen. En ik zal nooit vergeten dat mijn vader een
keer met de kopie van een krantenknipsel aan kwam zetten waarin stond dat
Michael Jackson zich tot de islam had bekeerd en de grootste moskee van de
wereld wilde bouwen, terwijl hij moeite had het bouwwerk van zijn eigen gezicht
staande te houden.
Het probleem is dat deze mensen steeds meer gehoor hebben
gevonden in Nederland en dat ze door de moslimgemeenschap zelf niet zijn
gemarginaliseerd, zoals dat is gebeurd met Janmaat en zijn partij. En dat zal
ook nooit gebeuren. Moslims zullen het altijd voor elkaar opnemen (zie de preek
van de imam op Salto). Een Arabische columnist verklaarde dit aan de hand van
het tribale gen dat in moslims nog steeds niet zou zijn uitgestorven.
Moslims
ontlenen hun identiteit aan hun religieuze gemeenschap en geen enkele moslim,
hoe vrijgevochten ook, zal die basis kwijt willen. Er is angst voor een zwart
gat van ontheemding op sociaal, familiaal en psychisch gebied. Het individu is
ondergeschikt aan de gemeenschap. Wat Nederland nodig heeft zijn afvalligen,
ketters, vrijdenkers. Met andere woorden, volgers van de ratio.
Freek de Jonge vroeg mij, ongetwijfeld met de beste
bedoelingen, waarom allochtonen van mijn `status' (wat dat ook moge zijn) niet
teruggaan naar het eigen land om het op te bouwen. Maar niet in Marokko ligt de
bron voor deze angstaanjagende stroming, maar in Nederland. Sterker nog, vele
mensen in Marokko kijken neer op de moslims alhier. En het is om Nederland waar
ik mij zorgen maak. En als `allochtonen van mijn status' iets moeten doen, dan
is het wel de ongekende en glorieuze vrijheid van denken en ontwikkeling die we
hier kennen met hand en tand verdedigen. En niet alleen de allochtonen. Het
gaat ons allemaal aan. Het is ook deze vrijheid die de islam in Nederland de
ruimte gaf om de onaangename kanten te ontwikkelen. Elke vrijheid brengt
monsters voor, die het vlees bespotten waarmee ze zich voeden. Zaak is ze
onschadelijk te maken.
De taak
van de Nederlanders
Ik weiger mee te pruttelen met de sinterklazen van de
politieke correctheid en voorzie een infernale scheur in dit kleine, maar
wonderlijke land. Ik gruw van die temende Nederlanders die mij aanspreken met
de vraag waarom ik niet de mooie dingen van de islam in mijn boeken bezing. Ik
gruw van die vrouw die vond dat ik een `negatief beeld' gaf van de islam, na
een lezing van mij over wat de koran zegt over vrouwen en mijn opmerking dat
dit boek het slaan van vrouwen toestaat of zelfs aanraadt (hoodstuk 2, ik
geloof vers 234: ,,En de vrouwen van wie u opstandigheid vreest, zult u
berispen, in bed verlaten en slaan''). Ik antwoordde dat niet meer uit de fles
komt dan wat erin zit.
Nederlanders moeten ook leren mensen te zien in plaats van
moslims en opvattingen in plaats van onaantastbare religie of schattige
cultuur. Vrouwe Justitia moet weer een blinddoek krijgen. Het is ergerlijk dat
welwillend wordt gedaan tegenover moslims die hun cultuur in bescherming nemen,
maar dat degene die opkomt voor de culturele verworvenheden van Nederland een
stenenregen van kritiek over zich krijgt.
De moslims hebben duidelijk hun positie bepaald binnen
Nederland, maar de Nederlanders weigeren dat of kunnen dat niet doen. Ze
vertrouwen op de stroom van de geschiedenis, die alleen maar stroomt dankzij
menselijk inzet. En eerlijk gezegd denk ik dat het al te laat is. Als moslims
weigeren de hand in eigen boezem te steken en geen zelfkritiek willen oefenen,
dan kunnen ze op zijn minst hun tenen intrekken.
Ik begrijp de slappe houding van de Nederlandse overheid
niet. Als moslims ergens hun superioriteitsgevoel vandaan halen dan is het wel
dat ze die Nederlanders zo veel poetsen kunnen bakken en daarvoor een aai over
de bol krijgen. En waartoe dient die toename van islamitische scholen en
moskeeën? Voor integratie? Een Arabisch spreekwoord luidt: Wie de wolf als
herder aanwijst, is onrechtvaardig.
(Copyright: NRC Handelsblad)
___________________________________________________________
Beste
genodigden,
Met
dank voor uw interesse om zich in de problemen van Zeeburg en de wijde wereld
daarbuiten te willen verdiepen, nodigen Leo Nederstigt en Ron Haleber u van
harte uit mee te discussiëren...!
Uw
buurtbewoner Ron heeft bij lokale ambtelijke gezagsdragers en (óók allochtone)
instellingen op zijn minst een grote huiver geconstateerd om bovenstaande zaken
niet zozeer verbaal met woorden van
belang te vinden, maar vooral om ze metterdaad aan de orde te durven stellen.
Ook Job Cohen en Roger van Boxtel reageerden tot op heden niet op zijn
uitnodigingen aan henzelf en via hun secretariaten.
Daarom
tekent Ron als luis in de pels van alle huiverende autoriteiten en overige
hotemetoten voor deze toelichting en voor alle begeleidende teksten geheel
onder eigen verantwoording.
Als
Amsterdammers niet meer hun mond durven opendoen, laten ze de oude wijken
onverbiddelijk over aan verdere verloedering...!
Met
speciale dank aan Hans Damen voor zijn te verlenen hulp bij uw ontvangst,
Ron
Haleber, islamoloog.
