|
| ||||
| Zeeburg Nieuws [English: Click Here] | ||||
|
| ||||
|
 Want wat betreft de veiligheid is er in feite geen echt probleem. De weliswaar door sommigen van oud-links (zie Mellouki Cadat op websites Cyburg en Polinco) heftig omstreden recepten liggen nu op tafel: effectiever blauw op straat, meer zero-tolerance, autoriteiten afrekenen op gestelde targets - dat alles wordt nu op instigatie van de zo vermaledijde Fortuyn ook praktisch en met succes gerealiseerd om te beginnen in Rotterdam. Het nog ingeslapen Zeeburg zal daarin wel over vier of acht jaar volgen - zou onze Astrid de rol van een Opstelten daarbij aankunnen...? Maar nog steeds wacht de vraag die aan een vernieuwde harmonieuzer samenleving ten grondslag ligt, "hoe gaan we met de integratie en emancipatie van onze 800.000 moslims om?", op een principieel en praktisch antwoord...! Zowel het simplisme van een vrolijk gesegregeerde multiculturele samenleving waar ieder zijn eigen weg gaat, als het simplisme gewoon maar assimilatie te eisen, blijkt geen zoden aan de dijk te zetten. Ron Haleber mengt zich wederom in het lopende debat daarover en wel zoals het momenteel door Paul Scheffer in NRC-Handelsblad wordt vervolgd. Enige uitleg over het lopende debat voor lezers die dit niet volgen, is wel noodzakelijk. De perikelen rond Ayaan Hirsi Ali Allereerst heeft u hier kennis kunnen nemen van de laatste bijdrage van het wetenschappelijk bureau ‘Wiardi Beckman’ van de Partij van de Arbeid, een bijdrage die het taboe verklaarde interview van Pim Fortuyn deed verbleken tot onnozel professoraal niemendalletje. Sinds half september houdt de Somalische politicologe Ayaan Hirsi Ali zich nu schuil. Ze werd bedreigd vanwege haar kritiek op de islam. Moslima Ayaan - die zelfs Job Cohen als voorzitter van het bureau met verklaringen op de t.v. voor haar karretje wist te spannen - ontdekte dat er in de koran 'foute' teksten staan, bij voorbeeld over de vrouw. Onbelast door enige fundamentele kennis van islam zei ze dus in 'Rondom Tien', weg met dat foute boek! Dit tot verbolgenheid van moslim Eddaoudi die meteen boos uit het programma wegliep. Het is duidelijk dat de koran sinsdien bij het wetenschappelijk bureau van de PvdA voorgoed in de papierversnipperaar is verdwenen. We mogen voor Job Cohen hopen dat er zich bij zijn bureau geen Ethiopische joodse dame (een 'falasha'') als invalster gemeld heeft die bij haar even diepzinnig wetenschappelijke studie vergelijkbare - de vrouw discriminerende - teksten ontdekt in Tenach. Want dan zal ook Tenach op gelijk radicale wijze in de papierversnipperaar verdwijnen - met weer een nieuwe Afrikaanse martelares die hij in bescherming zal moeten nemen... Multiculti stelt zo bij links Nederland zijn eigen eisen!   "Was ik maar verstandig geweest en had ik Fatima Elatik waar ik altijd zo succesvol de wijken mee introk, maar op ons bureau benoemd", denkt Job Cohen nu waarschijnlijk. Die toffe, slimme meid met haar hoofddoekje had ons dergelijke schandalen bespaard want zij etaleert altijd een heldere en genuanceerde visie op dat soort zaken. En ze is zeker niet zo geil op publiciteit...! Als ik dan ons bureau binnenkwam, had me natuurlijk wel uit alle hoeken en gaten nummer één op de tophit-lijst te gemoet geschald , haar geliefde "kutmarokkanen", maar tenslotte heb ik tegenover Rob al gesteld dat het "om ónze kutmarokkanen" gaat, dus dat was haar makkelijk te vergeven geweest...! Alle gekheid op een stokje, Haleber gaat bij Hirsi Ali enkel in op de bedriegelijke presentatie van haar uitspraken. Van dik hout zaagt men in Nederland nu eenmaal graag planken en mevrouw Ayaan maakte daar graag gebruik van om beroemd te worden. Uit de artikelen die in VN en in de NRC van 12-10 verschenen, komt duidelijk naar voren dat de tot nationale martelares uitgeroepen Ayaan op de keper beschouwd ons Nederlanders behoorlijk opgelicht heeft...! Haar doel blijkt dus in eerste instantie ongeremde publiciteit te zijn: zij gaat in tegen alle instructies van de politie en maakt gebruik van welke verdachte (geldelijke) anti-arabische lobby dan ook om haar nationale beroendheid te vestigen. Ook de bedreigingen blijken achteraf opgeklopt en zelfs fake. Het lijkt Haleber niet de moeite waard om inhoudelijk op haar - door velen al jaren eerder gedane - uitspraken in te gaan. Deze zijn bij voorbeeld al een half jaar eerder door onze wethouder Fatima Elatik in haar discussie met Ciska Dresselhuys van Opzij weerlegd. In maart heeft deze Amsterdamse ons een avondlang in een interview met Haleber en met de aanwezige Zeeburgers duidelijk uitgelegd hoe je als zelfbewuste moslima integratie en emancipatie praktisch aanpakt. Stadsdeel Zeeburg opgestuwd in de vaart der volkeren Haleber gaat hier in op de principiële kwesties die bij zo'n praktijk om de hoek komen kijken. Naar aanleiding van Paul Scheffer’s jongste bijdrage aan het actuele debat over normen en waarden (de conformistische wij-cultuur van allochtonen tegenover de zelfbewuste vrije keuze van het vaderlandse zelfontplooiende individu) stelde de ethica Simone van der Burg van de Humanistische Universiteit dat we af moeten van het spreken over culturen, identiteiten en religies. Dat zijn storende factoren als het universele individu los van al die knellende verbanden vrij en onafhankelijk (in de geest van Immanuel Kant en de Verlichters) beslist over normen en waarden. De lezers van Zeeburg Nieuws die nu eenmaal - behalve als vijf sterren-tourist - weinig of niets met godsdiensten en exotische culturen van doen hebben (zie Haleber in Binnenlands Bestuur) zal dit zeker aanspreken. Toch waagt Haleber het om bij dit voor de hand liggend vrijdenker-humanisme enige vraagtekens te zetten. Hij vermeldt ook de reden waarom de door jonge Turken en Marokkanen druk bezochte internet-sites over islam juist vanuit de aard van het zo hevig gepromote internet, fundamentalistische denkwijzes sterk bevorderen. Voorzover u in het Oostelijk Havengebied of IJburg woont, kunt u nu rustig achterover leunen, maar in een ander deel van Zeeburg, de Indische Buurt, hebben we namelijk met 70% allochtonen van doen, met een deel van de 800.000 moslims in Nederland (een solidair onderdeel van de anderhalf miljard andere moslims in de wereld) die grondig verschillen van uw humanistische ideeën en die op een genuanceerdere benadering uwerzijds wachten. Omdat het hem bleek dat ook de Kerken in Zeeburg op geen enkele wijze in staat zijn om op deze religieuze uitdaging van moslims in te gaan, probeert dr. Haleber daarom een adekwaat antwoord op bovengenoemd dilemma te vinden: ‘vrij individu tegenover religieuze groepsmoraal’ (een onderwerp trouwens ook heel interessant voor christenen, hun verdwenen websites, en met name voor het ons regerende CDA!). MOSLIM-IDENTITEIT NOODZAKELIJK INGREDIËNT VAN HET DEBAT OVER 'NORMEN EN WAARDEN' In het kader van het mede door Paul Scheffer aangekaarte debat over integratie en emancipatie van allochtonen - met name van moslims - komt de persoonlijk morele keuze van het individu tegenover de religieus bepaalde identiteit van de (allochtone) groep centraal te staan. Het lijkt te gaan om een niet overbrugbare tegenstelling waarbij óf het individu martelaar wordt van de conformistische groep, óf de religie - in casu de islam - het onderspit zal moeten delven wil het individu aan zijn trekken komen. De Europese Verlichting wordt daarbij als getuige opgevoerd. Ayaan Hirsi Ali is als nationaal symbool inzet geworden voor dit vermeende dilemma. Moge dit al waar zijn in dictatoriaal geregeerde landen met een religieuze staatsideologie en evenzo in patriarchale clanverbanden, het is de vraag of deze tegenstelling aan de werkelijkheid beantwoordt, zeker in een vrij land als het onze. Indien we bedreigingen en kogelbrieven tot norm van onze werkelijkheid verheffen, verwordt ook democratie tot onmogelijk dilemma. Gaat het hier om een echt dilemma of om een keuze tussen één van beiden die ons wordt opgelegd door dictatoriale regimes en clans die met bedreigingen hun gelijk afdwingen? Gaat het dus om een keuze onder druk van ongelijke machtsverhoudingen die bij ons uitgebuit wordt door geseculariseerde agnosten die van religie af willen? Zijn 'normen en waarden' voor moslims mogelijk zonder religie...? Ethica Simone van der Burg (NRC-Handelsblad 15-10-2002) wil evenals Hirsi Ali af van een ‘wij-identiteit’. Zij haalt de rationele ethiek van Kant aan om het individu los van zijn verleden, traditie en identiteit over normen en waarden te laten beslissen. Hoewel zij Scheffer verwijt dat ook hij vanuit een nationalistische wij-identiteit zijn eisen tot emancipatie naar voren brengt, is het de vraag of haar rationele moraal in het voetspoor van Immanuel Kant en de Verlichting niet evenzeer aan etnische vooronderstellingen lijdt. De abstractie en eenzijdigheid van de door de Verlichting ten troon geheven rationaliteit is de afgelopen twee eeuwen voortdurend bekritiseerd. Niet alleen Adorno en Foucault hebben er op gewezen tot welke gruwelijk repressieve systemen dit in onze geschiedenis geleid heeft (cf. Foucault in zijn beschrijving van het geperfectionneerde panoptische gevangenis-systeem). Al Hegel bracht als filosoof de steriele eenzijdigheid in het standpunt van zowel Verlichting als van romantiek en religie onder woorden en bepleitte daarom een dialectiek van beiden. Identiteit als concrete vrucht van een gegeven historische traditie bleek nimmer te vervluchtigen door een vanuit een abstracte positie geschapen moraal zoals we die bij de universalist Kant vinden. Wat dat betreft is Kant een gepasseerd Europees station. Waarom voorbeschikt internet en de migratie-situatie tot 'fundamentalisme' en zelfs tot al-Kaida...? Om “te stoppen met spreken over identiteiten” zoals ethica Van der Burg eist, is dus een illusie. Dit leidt regelrecht tot het niet meer weten wie je bent en waar je deel van uit maakt, een euvel waar veel allochtone jongeren aan lijden. En vanuit die lacune dus tot moderne individualistische vormen van neo- fundamentalisme die o.a. welig tieren op internet waar het geïsoleerde individu zijn eigen keuzes maakt - zo verzekeren ons onderzoekers als Olivier Roy. Migranten - los van het verband van hun cultuur en gemeenschap - scheppen zich ook bij ons, op de door hen druk bezochte websites een denkbeeldige band van een virtuele mondiale ‘oemma’ (moslimgemeenschap). Deze laat hen - als in de circulaire ruimte van de Kantiaanse abstractie - even egalitair en autonoom individualistisch beslissen “of iets nastrevenswaardig is of niet”. Islam verwordt zo tot een abstracte ‘code’, een universalistische moraal van geboden en verboden, op internet niet belast door de reflectie die nodig is voor integratie in een concrete cultuur als bij voorbeeld de onze. Islam op Kantiaanse basis vanuit een vrije individuele en abstract soevereine keuze, blijkt dus - als op de egalitaire ruimte van internet - tot (neo)fundamentalisme te leiden. Dit islam-discours is iniet verankerd in een concrete lokale cultuur of geleefde identiteit. De meeste islamitische websites getuigen van deze neo-fundamentalistische tendens. Een conservatieve sjeich als Qardawi geldt als autoriteit voor de moralistische criteria waar de bezoekers van die websites in geïnteresseerd zijn: wat is haram..? wat is halal...? wat is verboden en wat is toegestaan...? Aan de bredere humane achtergronden van de islam komt men niet toe. Dat zou meer studie en reflexie vereisen dan internet kan bieden als snel consumenten-medium. De internet-islam leidt dus tot (neo)fundamentalistische tendenzen. Onderzoekers stellen daarbij dat juist de migranten van wie in de westerse maatschappij de religieuze identiteit gemarginaliseerd wordt en deze dus niet in een gegeven maatschappelijke situatie te verankeren is, sterk vatbaar zijn voor zich globaliserende terreur-netwerken als al-Kaida. Al-Kaida blijkt namelijk bijna geheel te bestaan uit moslims die qua studie en denken weliswaar goed “geïntegreerd” zijn in de westerse wijze van leven, maar qua identiteit en cultuur ontworteld zijn in hun situatie van migrant. Bij dat netwerk is sprake van over de gehele wereld verspreide losgeslagen individuën die elkaar via het egalitaire en individualistische internet weten te vinden om met elkaar contact te houden. Niet de abstract rationele identiteit van de Verlichting, maar de even abstracte transnationale identiteit van een modern cultuurloos neo-fundamentalisme blijkt dan het passend individualistische antwoord te geven. Eenmaal zonder steun van een verloren gegane, beschimpte traditie tot wanhoop gedreven in de chaos van de westerse consumptie-maatschappij namen de leden van een dergelijk netwerk zelfstandig als mondig individu de beslissing tot een egalitaire supranationale abstractie. Jammer genoeg echter niet die van Van den Burg, Kant en onze populaire agnosten, maar die van Bin Laden. Net doen alsof er met de “abstract rationele beslissing” van het mondig individu sinds Kant niets aan de hand is - zoals in het multiculti-debat minstens een jaar lang al gebeurt - klinkt dus wel erg dom en schijnheilig. Moge dit academisch debat sommige intellectuelen voldoening schenken, zij plaatsen zich daarmee wel geheel buiten de werkelijkheid, zeker buiten die van de groep waar zij zeggen dat het hen om te doen is, die van de jonge moslim-allochtonen. De boosheid van Marokkaan Eddaoudi bij het 'Rondom tien'-debat Vandaar dat de Marokkaan Eddaoudi - ondanks zijn extreme reactie die de televisie-regie had moeten incalculeren - in principe gelijk had met zijn aandringen om te weten vanuit welke identiteit Hirsi Ali sprak: als moslim óf als niet-moslim. Ethica Van der Burg bestrijdt dit: zij stelt dat het feit dat er door Eddaoudi over identiteit gesproken wordt, dit op zich nu juist de oorzaak van een onjuist conflikt is. Ik deel samen met Eddaoudi die mening niet en wel om de volgende reden:. Als een agnost vanuit zijn ideologie religie naar de schroothoop van de geschiedenis wil verwijzen, is dat zijn eigen goed recht. Wil men echter als moslim het woord voeren, dan zal men zijn identiteit en religie serieus moeten nemen. Hier dient men een keus te maken anders maakt men zich schuldig aan bedrog. Zeker iemand als Eddaoudi zal de keus van een missionair agnost als Cliteur op zich respecteren, maar hij zou zich er terecht over opwinden als Cliteur zich voor moslim gaat uitgeven. Hoe is het debat dan wél te voeren...? Als conclusie dient men dus te stellen dat “identiteit zeker onderdeel dient uit te maken van het morele debat”. Respect voor een islamitische identiteit en traditie dient in het gesprek met moslims juist uitgangspunt te zijn. Daarmee is absoluut niet gezegd dat het met islam om een onveranderlijke tijdloze essentie gaat. Dit misverstand is in het westen in het voetspoor van Max Weber door vele oriëntalisten in omloop gebracht. Niet alleen de traditionele islam maar juist ook de vele vormen van ‘politiek’ islamisme blijken onderhevig aan invloeden van moderniteit als democratisering en zijn diep geworteld in sociale condities en lokale cultuur. Behalve bij suicidaire strijd-ideologieën als van al-Kaida waar (naar de vorm, dus niet inhoudelijk hoewel je beiden moeilijk kunt scheiden) de westerse abstractie en het westers individualisme in extremis gelden, zijn ook de zogenaamde fundamentalistische reacties goed aanpasbaar aan de maatschappijen waar zij uit voorkwamen. Op zich zijn alle vormen van het bestaande islam-discours voor kritiek en verbetering vatbaar. Humanistische waarden werden vanuit dit discours al in de tiende eeuw gepraktiseerd. Vele moderne moslim-filosofen - hoewel vaak zoals de Leidse Nasr Abu Zeid fel bestreden - stellen als moslim nieuwe interpretaties voor die de rechten van de mens (inclusief de vrouw) omvatten en verdedigen. Zij doen dit echter op niveau en niet vanuit de simplismes van mevouw Hirsi Ali voor wie de koran wegens 'foute' teksten in de prullebak kon verdwijnen (cf. de discussie in 'rondom tien'). Dit is wel erg kort door de bocht van het multiculti-debat.  
De voorwaarden voor een goed debat De voortdurende staat van oorlog waarin wij in feite met de wereld van de islam blijken te verkeren, bewerkt vanzelfsprekend het tegendeel van aanpassing aan onze opvattingen over emancipatie - zowel nationaal als internationaal. Deze staat van oorlog bevordert de wederzijdse haat die zelfs het verkeren op elkaars grondgebied binnenkort onmogelijk dreigt te maken. Tolerantie, laat staan verzoening, worden zo een illusie. Als de heren Bush en Blair nog gekozen worden voor een volgende termijn, zal ons tenslotte Schiermonnikoog als laatste vacantie-bestemming overblijven. Nog nooit in de geschiedenis heeft een Amerikaanse president in zo'n korte termijn zoveel haat bij zoveel mensen tegen het westen weten te mobiliseren. Dit in schril contrast tot nobelprijswinnaar Jimmi Carter en zijn volgeling Bill Clinton die zich beiden toch het vuur uit de sloffen hebben gelopen voor vrede in het Midden Oosten. Dit ondanks het feit van de veel te smalle marges die een Amerikaanse president (met zijn verplichtingen jegens het Pentagon en joodse lobby) nu eenmaal ter beschikking staan. Wil men ondanks dat toch het gesprek aangaan, dan zijn daarvoor veel energie, geduld en hier te lande vooral de financiën voor een behoorlijke Nederlandse imam- en lerarenopleiding noodzakelijk om dat gesprek op niveau te kunnen voeren. Maar zo’n gesprek eist ook van Nederlandse kant veel kennis van zaken van de betreffende religie, culturen en tradities, zeker als we personen als Ayaan tot nationale martelaren van de islam willen uitroepen. Want evenzeer als wij de opmerkingen van bepaalde geïmporteerde imams over onze democratie en leefwijze hoogst beledigend vinden, is dit voor moslims het geval, indien zoals nu in het multiculti-debat abstract ondoordachte beweringen over hun cultuur, religie en identiteit te berde worden gebracht. Vooroordelen of onwetendheid helpen niet bij het gesprek. Om met Kant te spreken, vanuit een aan ons zelf te verwijten onmondigheid en onwetendheid is nu eenmaal geen emancipatie mogelijk. Dit wordt door onze hedendaagse ‘verlichters’ nog wel eens vergeten! Dr. Ron Haleber is islamoloog, buurtactivist en oud-medewerker van de Universiteit van Amsterdam. Suggesties voor verdere studie: Sohail H. Hashmi, Islamic Political Ethics: Civil Society, Pluralism and Conflict. Princeton & Oxford, 2002. Olivier Roy, L'islam mondialisé. Paris, septembre 2002. Olivier Roy, L'échec de l'islam politique. Paris, 1992. Georges Corm, Le Proche-Orient éclaté 1956-2000. Paris, 2001.
Maak uw keus uit de vele web-pagina's van Ron Haleber om in deze sombere winterdagen een reis naar de zonnige Orient te ondernemen... Of om u verder in Islam, Politiek en Amsterdamse buurten als Zeeburg te verdiepen...! |
|||
|
WEBPAGES OF RON HALEBER IN ENGLISH:
The Sufi-order of Aïsawa: *Exorcism in a sanctuary (Marrakech) *Moroccan town-life: the history of al-Araich told by Mustapha *Marriage Festival of Imazighen *Muslim Ecstasy: Hamadsha brotherhood 2. Culture & Politics in English & French: Morocco: culture of the Imazighen (Berber) Book about 'Liberal Islam' by Ron (in Arabic language) |
|
The pages on the left are an introduction to
affairs which have my interest.
Those with a * are a mixture of my photo reports and stories on the subject: so enjoy the splendour of (for tourists hidden and even forbidden) Morocco…! Note: Don’t get confused: Most texts are scientific articles, but some are obviously hilarious and sarcastic pastiches about to-day’s crazy politicians…!  An article on this website about the whereabouts of Osama Bin Laden has just been published by Dutch locals on website: Zeeburg News  Enjoy Dutch milk & cheese...! Taste better quality: Afghan milk from OBL's mountain goats...! Voorpagina Bericht naar Ron Haleber: klik op 'post': 
Tekst, Redactie en Layout - (c)Ron Haleber |
|
NEDERLANDSE WEBPAGINA'S OVER: (2) Failliet van de Multiculti ideologie: artikel van Ron in Binnenlands Bestuur Islam & Revolutie: In debat met 4e Internationale/ Buurtactivisme Zwartboek Stadsdeel Zeeburg: Migranten trekken aan kortste eind Amsterdam Multiculti: Cultuur & Politiek - buurtgesprekken & enquêtes 2. DE TURKSE GRIJZE WOLVEN Een discussie over de Grijze Wolven in stadsdeel Zeeburg: Ron/ Stadsdeelbestuur /politieke partijen 3. CHRISTENEN EN ISLAM Een discussie met christenfundamentalisten over multiculturalisme: overzicht van de discussies
|